“Het is feest.”
Ja. Bedaard. Zo is hij het meest eerlijk te beschrijven. Listig, ook dat, misschien hangen de twee in dit geval samen. Er is veel alcohol en dat is goed, geruststellend op de een of andere manier, de buitentemperatuur laat toe te roken op nabije afstand van het feestgedruis.
Hij vangt met beide oren iets op, woorden uit de mond van iemand aan de overkant van het keukentafelblad. Ze zegt iets raars, iets als ‘ze moeten wel van goeden huize komen, zo makkelijk ben ik niet’, iets dat vreemd klinkt, meer nog als je niets bijzonders bent.
“Dus jij bent zo’n prinses-idee ofzo?”
“Ben je dronken?”
“Listig.”
“Wat bedoel je met een prinses-idee?”
“Slechts benaderbaar voor een enkeling.”
“Tja.”
Even eentje opsteken op het terras, want binnen is het bier lauw en de vrouwen zuur. Uit zijn neus walmt sigarettenrook en boven hem steken de sterren af bij een zelfverloochening voorspellende hemel.
Weer binnen is hij meer schalks, als aas, ondanks haar eenvoudig karakter. Wanneer voldoende beneveld waagt onze feestganger het er op, slaat het idee van een prinses tegen het achterste en meent daar recht op te hebben, vanuit een soort oeroud en ontegenzeggelijk iets.
Met het knipperen van zijn wimpers tegen het ochtendlicht veegt hij haar lokken van zijn ogen, dit is een geheel terechte beloning voor waar hij niets aan kan doen, nu eenmaal mee gezegend is. Tikt de sigaret af op de rand van een bierblikje, hoest dan: “Nu heb ik je verdiend, nu kan ik je voor mijn genot aanwenden, wanneer ik maar wil.”
Er was geruststellend veel alcohol, daarmee kon alles in een roes verdwijnen, plotseling onbelangrijk lijken, maar het grandioze visioen waar de hemel van sprak behelst de onontkoombare vervulling van een belofte en is niet tot bedaren te dwingen.
–Door Nelle Boer
–
Ja. Bedaard. Zo is hij het meest eerlijk te beschrijven. Listig, ook dat, misschien hangen de twee in dit geval samen. Er is veel alcohol en dat is goed, geruststellend op de een of andere manier, de buitentemperatuur laat toe te roken op nabije afstand van het feestgedruis.
–
Hij vangt met beide oren iets op, woorden uit de mond van iemand aan de overkant van het keukentafelblad. Ze zegt iets raars, iets als ‘ze moeten wel van goeden huize komen, zo makkelijk ben ik niet’, iets dat vreemd klinkt, meer nog als je niets bijzonders bent.
“Dus jij bent zo’n prinses-idee ofzo?”
“Ben je dronken?”
“Listig.”
“Wat bedoel je met een prinses-idee?”
“Slechts benaderbaar voor een enkeling.”
“Tja.”
–
Even eentje opsteken op het terras, want binnen is het bier lauw en de vrouwen zuur. Uit zijn neus walmt sigarettenrook en boven hem steken de sterren af bij een zelfverloochening voorspellende hemel.
Weer binnen is hij meer schalks, als aas, ondanks haar eenvoudig karakter. Wanneer voldoende beneveld waagt onze feestganger het er op, slaat het idee van een prinses tegen het achterste en meent daar recht op te hebben, vanuit een soort oeroud en ontegenzeggelijk iets.
–
Met het knipperen van zijn wimpers tegen het ochtendlicht veegt hij haar lokken van zijn ogen, dit is een geheel terechte beloning voor waar hij niets aan kan doen, nu eenmaal mee gezegend is. Tikt de sigaret af op de rand van een bierblikje, hoest dan: “Nu heb ik je verdiend, nu kan ik je voor mijn genot aanwenden, wanneer ik maar wil.”
Er was geruststellend veel alcohol, daarmee kon alles in een roes verdwijnen, plotseling onbelangrijk lijken, maar het grandioze visioen waar de hemel van sprak behelst de onontkoombare vervulling van een belofte en is niet tot bedaren te dwingen.
–
Biografie Nelle Boer
–
Nelle Boer
Nelle Boer is geboren op 14 maart 1982 in Zwolle, Overijssel.
–
In 2006 studeerde Nelle Boer af aan ArtEZ, Academie voor Beeldende Kunsten te Zwolle als Autonoom Beeldend Kunstenaar. Sindsdien werkt hij als professioneel kunstenaar en heeft een bijbaan als thuiszorgmedewerker.
–
De gedichten die Nelle Boer rond zijn zestiende schreef bleken voor hem op een gegeven moment korte verhalen te zijn die veel breder uitgewerkt konden worden, hij breidde gedichten uit tot korte verhalen, korte verhalen tot langere verhalen en uiteindelijk ontstond een boek, dat op dit moment in een ver stadium van uitgave is.
–
Voorliefde voor taal heeft Nelle Boer al sinds hij zich kan herinneren en het schrijven van welgeformuleerde zinnen doet hem altijd goed.
–
Nelle Boer is de vaste schrijver van de nationaleboekenblog.nl Dit is zijn tiende bijdrage. Zie ook zijn verhalen ‘Bak rijk aan as’, ‘Tijd’s reis’, ‘Drie’, ‘De Slokop’, ‘Morfine’, ‘De wegvliedende droom’,‘Gedicht voor Merel’, ‘De Peperbus en de doodswens die zij aanwakkert’ en ‘Het wil maar niet gezellig worden’.