De fluit
De archeoloog die vergeefs zocht
in het voltooide verleden
vond een fluit onder de wortels van de tijd
in de tempel waar het wachten
en de donkere stilte heer en meester zijn
Nadat hij de fluit schoon had gemaakt in zijn tent
de sierlijke inscriptie op papier had getekend
vroeg hij zich af
of de fluit gemaakt was van menselijke bot
Hierop deed hij voorzichtig het mondstuk
tussen zijn lippen
vredig begon hij te blazen
Na eeuwen stroomde lucht door de fluit
een oude melodie kroop uit zijn gouden vacht
stroomde door de tent de lente in
De hemel veranderde van naam
verdwenen bloemen begonnen kleur te winnen
uitgestorven dieren volgden hun schaduw
tijd veranderde van pigment
doden keerden terug naar hun plaats van vuur
Toen de archeoloog stopte
om naar de stemmen in zijn ziel te luisteren
veranderd alles weer in het oude
de inscriptie op de fluit verdween
en het papier met de sierlijke tekening
vloog weg met de koude natte wind
die over was gebleven van de winter
Amersfoort – Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije. Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. Doorbloeiend Heimwee is zijn laatste Nederlandstalige bundel.
–
De fluit
–
–
De archeoloog die vergeefs zocht
in het voltooide verleden
vond een fluit onder de wortels van de tijd
in de tempel waar het wachten
en de donkere stilte heer en meester zijn
Nadat hij de fluit schoon had gemaakt in zijn tent
de sierlijke inscriptie op papier had getekend
vroeg hij zich af
of de fluit gemaakt was van menselijke bot
Hierop deed hij voorzichtig het mondstuk
tussen zijn lippen
vredig begon hij te blazen
Na eeuwen stroomde lucht door de fluit
een oude melodie kroop uit zijn gouden vacht
stroomde door de tent de lente in
De hemel veranderde van naam
verdwenen bloemen begonnen kleur te winnen
uitgestorven dieren volgden hun schaduw
tijd veranderde van pigment
doden keerden terug naar hun plaats van vuur
Toen de archeoloog stopte
om naar de stemmen in zijn ziel te luisteren
veranderde alles weer in het oude
de inscriptie op de fluit verdween
en het papier met de sierlijke tekening
vloog weg met de koude natte wind
die over was gebleven van de winter
–
–
– Ali Şerik
Heb weer genoten, bedankt.
wat een fantastisch beeld heb je hier geschetst…
!!!!!