Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
Lichtomwenteling
De vrouw als indicator voor een gezond ecosysteem op paden
en lanen. De otters van de stad onderzoeken de plekken waar
niemand wil komen, zoals donkere tunnels, verlaten plantsoenen
en spaarlampverlichte pleinen. Of neem nou het zwarte gat achter
het kerstboomverlichte bruggetje waar menig verkrachter zijn
prooi opwacht. Wat helpt zijn subtielere licht-overgangen, goed
onderhouden groen waarbij je kunt zien wat het daglicht niet kan
verdragen en bootcamp-klasjes voor de sociale controle. Als
Madame zich in de publieke ruimte senang voelt is het een
prettige plek voor alle paradijsvogels van fragiele snit. Het hoeft
niet Barbie-roze te zijn wat er blinkt en er wordt niets van de
man afgepakt zo lang hij zijn ogen in de zak en de pik achter
de rits houdt. Als hij maar gezichtsherkenning draagt, zich in
het volle licht tot voyeur bekent. Pas als laatste redmiddel worden
schuinsmarcheerders, boemelpetrussen en stratenlokkers opgepakt
en met busjes naar asiel, reservaat of heropvoedingsgesticht gebracht.
– Jolies Heij