Gent – Erika De Stercke, lid van De Vier van Vrijdag, schrijft gedichten naar aanleiding van gesprekjes die zij opvangt in de trein, meldingen van vrienden. “Een gedachte of één woord kan bij mij blijven hangen en een eigen leven leiden. Ze laten mij niet los, de woorden. Mijn rugzak zit steeds vol met papiertjes en en allerlei info. Aan inspiratie geen gebrek.” Regelmatig gaat zij naar Nederland voor literaire activiteiten. Ook in Vlaanderen doet zij mee met poëzie-optredens.
Harmonie
Een plek om te blijven, hier na
omzwervingen van jaren, tegen
het jeudig beter weten in.
Waar de wereld mijn vluchtigheid
omarmde en ik de verwrongen tijd
aanbad, ligt hier de toekomst op
dit pad, zo stil.
Met het gras spreek ik, fladder
met vlinders mee, voel de dauw,
bewierrook de groei van gewassen.
De liefde aait me terwijl ik de oogst
bezing. Op deze plek ligt mijn hart.
– Erika De Stercke