Wij wilden mooi zijn
Wij wilden liefde
maar de liefde wilde ons niet
Wij wilden zingen op het plein
maar het plein
wilde kraamverkopers
Wij wilden dansen
maar de vrouwen lagen in het hoge gras
hielden hun handen op een zwangere buik
Wij wilden teruggaan
naar waar wij vandaan kwamen
maar waar wij vandaan kwamen
wilde ons niet
wij waren te oud geworden
om nog in bomen te klimmen
Wij wilden een verleden
maar de geschiedenis had alles al opgeëist
Wij wilden onze waarheid boven tafel
maar de tafel wilde inktvlekken over de vloer
Wij wilden een verklaring van de droefenis
maar de droefenis had geen tong
had geen voeten om te gaan
geen hand om te kruipen
ze bleef maar zitten
alsof ze niet bestond
wij dragen haar al zolang in ons mee
maar morgen haal ik haar eruit
met een mes
–
Amersfoort – “Ik schrijf gedichten, omdat ik anders geen adem kan halen”, zegt Ali Şerik. Hij volgt Hanneke Verbeek op als dichter op vrijdag van de Nationale Boekenblog.
–
Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije.
–
“Ik begon rond mijn zeventiende of achttiende met dichten. Zowel protestliederen uit de jaren zeventig als volksliedjes hebben mij geïnspireerd. De protestliederen gingen vooral over de armoede van de mensen en de sociale ongelijkheid in Turkije. Bekende dichters die deze teksten schreven waren Pir Sultan Abdal, Yunus Emre, Dadaloglu en Karacaoglan. Zij wilden zo een discussie teweeg brengen in de Turkse maatschappij. De volksliedjes waren gebaseerd op verhalen uit de overlevering die muzikanten op de saz begeleiden. Liefde is een belangrijk thema.”
–
Şerik was in die dagen jong en idealistisch. “Uit mijn gedichten sprak hoop”, maar inmiddels is hij wat ‘sadder and wiser’ in zijn poëzie. “Ik ben soms pessimistischer, maar blijf toch hoop houden in mijn poëzie, waardoor die bloeit en nog levendiger wordt.”
–
Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. “Een ander belangrijk verschil met vroeger is dat ik nu gedichten in het Nederlands maak. Dat heeft al veel veranderd. Als ik mijn Nederlandse gedichten zou vertalen in het Turks, dan zijn ze al anders dan wanneer ik ze eerst in het Turks had opgeschreven.”
–
Şerik dicht over de liefde, de dood, de dagelijkse dingen, maar ook over maatschappelijke onderwerpen, “zoals over hoe de Turkse mensen de samenleving hier bekijken.”
–
‘Doorbloeiend Heimwee’ is zijn laatste Nederlandstalige bundel, uitgegeven bij de Free Musketeers.
–
Het eerste vrijdaggedicht:
–
Wij wilden mooi zijn
–
Wij wilden liefde
maar de liefde wilde ons niet
Wij wilden zingen op het plein
maar het plein
wilde kraamverkopers
Wij wilden dansen
maar de vrouwen lagen in het hoge gras
hielden hun handen op een zwangere buik
Wij wilden teruggaan
naar waar wij vandaan kwamen
maar waar wij vandaan kwamen
wilde ons niet
wij waren te oud geworden
om nog in bomen te klimmen
Wij wilden een verleden
maar de geschiedenis had alles al opgeëist
Wij wilden onze waarheid boven tafel
maar de tafel wilde inktvlekken over de vloer
Wij wilden een verklaring van de droefenis
maar de droefenis had geen tong
had geen voeten om te gaan
geen hand om te kruipen
ze bleef maar zitten
alsof ze niet bestond
wij dragen haar al zolang in ons mee
maar morgen haal ik haar eruit
met een mes
–
–
– Ali Şerik
Dag Ali, wat een aangename verrassing… jij op vrijdag op het boekenblog. Een hele goede keus (dat snap je: knipoog) en heel veel succes. Ik houd je in de gaten (haha)!
Sterk gedicht. Helemaal Ali; die sfeer, die hang, die weemoedige verwijzing naar ‘jouw herkomst’. Dat verlangen en de onmogelijkheid ervan. Ik ga je volgen, zonder getwitter! Dag, Fred Penninga.
Ali,
Zoals ik je ken, doordachte woorden met een diepe betekenis. Prachtig
Bedankt Ali. Ik het met veel genot gelezen.
Wat een mooi gedicht Ali. Ik houd de vrijdagen vanaf nu in de gaten!
Tegenstellingen zo perfect verwoorden in een gedicht. Prachtig
lieve Ali, een prachtig en indrukwekkend gedicht. Ook hierin bloeien de ranken van het heimwee. Moge de pen je mes zijn.