Mijn naam is Ali Şerik. Mijn werk is onder andere te vinden in Dichter van Plint, in de verzamelbundel Heimwee Naar Huiswerk van uitgeverij Rainbow, in de verzamelbundel Met stip samengesteld voor Jos van Hest en in het kinder-en jeugdboek Lachen, Gieren, Brullen van uitgeverij Ploegsma. Daarnaast heb ik twee epos gepubliceerd: Land van Weemoeden De Zachte Veren van de Tijd.
woorden van as
de meeste woorden die ik liefhad waarin ik geloofde
hebben mij diep teleurgesteld. nu ik wat jaren verder ben
oude steden heb ontmoet waar ze de as van verbrande
lichamen aan de Ganges toevertrouwen
heb ik gezien dat de mensheid op de vuilnisbelt eten zoekt.
geluk in de modder van het riool is begraven.
ik ben teleurgesteld in de woorden waar ik van hield
die ik tegen mijn geliefde sprak alsof ik nooit meer
een geliefde zou hebben, zou liefkozen, zou beminnen.
zo veel woorden hebben mij achtergelaten op het dek
van het schip dat aan het zinken is. de mens is niet geschikt
voor zijn fouten. in werkelijkheid dreef in onze ingewanden
een gigantische vrees voor vluchtelingen. zelfs de woorden
uit mijn jeugd toen ik meisjes met lange rokken
smeekte met onschuldige woorden
om honing te worden op mijn lippen. woorden waarin ik
mijn passie legde hebben mij achtergelaten met lege handen
toen ik de zware deuren opende van mijn vlucht
mijn hunkering naar mensen van vrede. aan de kapstok
voor onze jassen hingen wij de angst van de buren op.
woorden die ik met vreugde wilde horen aan de ontbijttafel
om mijn verdriet te verwelkomen, te ontmoeten
zelfs die woorden waarmee ik na mijn dood herinnerd
wilde worden, hebben mij teleurgesteld. er zijn
ook woorden, oprechte, diepe, gangbare woorden
waarmee ik mijn verantwoordelijkheid heb ontlopen.
deze woorden willen niet meer in mijn mond.
ze vervloeken mij, ze verafschuwen mijn tong.
– Ali Şerik