Op een zaterdag door Amsterdam
Zaterdag liep ik door Amsterdam
overal zag ik jonge mensen
vol in hun bloei, buigzaam als een takken in de storm
tevreden, aan het begin van hun ontdekkingen en kleine triomfen
het leek wel of de straten hun ouders ergens hadden weggestopt
Enkele mannen en vrouwen op leeftijd zag ik nog wel
zij waren ontsnapt dacht ik
uit hun plichten, uit hun schaduw, uit hun nederlaag
De toeristen wandelden door de straten als ontdekkingsreizigers
met hun variëteit aan taal, camera’s en honger
elk stilstaand moment wilden ze vastleggen
meenemen naar waar ze vandaan kwamen
Het was voor mij de eerste keer bij het aanzien
van etende mensen dat het mij zoveel moeite kostte
Overal waar ik keek waren ze aan het eten
ze bleven maar eten, of ze nooit zat zouden worden
alsof iemand het eten uit hun handen zou grijpen
eetlust die aan de botten van de dood kloof
Ik zocht een uitleg waarom ik moeite hiermee had
vond geen betoog, de stad bewoog in een stroomversnelling
De massa gedroeg zich als een groot warenhuis
open voor iedereen, gesloten voor zichzelf

Utrecht – Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije. Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. Doorbloeiend Heimwee is zijn laatste Nederlandstalige bundel.
–
Op een zaterdag door Amsterdam
–
Zaterdag liep ik door Amsterdam
overal zag ik jonge mensen
vol in hun bloei, buigzaam als een takken in de storm
tevreden, aan het begin van hun ontdekkingen en kleine triomfen
het leek wel of de straten hun ouders ergens hadden weggestopt
Enkele mannen en vrouwen op leeftijd zag ik nog wel
zij waren ontsnapt dacht ik
uit hun plichten, uit hun schaduw, uit hun nederlaag
De toeristen wandelden door de straten als ontdekkingsreizigers
met hun variëteit aan taal, camera’s en honger
elk stilstaand moment wilden ze vastleggen
meenemen naar waar ze vandaan kwamen
Het was voor mij de eerste keer bij het aanzien
van etende mensen dat het mij zoveel moeite kostte
Overal waar ik keek waren ze aan het eten
ze bleven maar eten, of ze nooit zat zouden worden
alsof iemand het eten uit hun handen zou grijpen
eetlust die aan de botten van de dood kloof
Ik zocht een uitleg waarom ik moeite hiermee had
vond geen betoog, de stad bewoog in een stroomversnelling
De massa gedroeg zich als een groot warenhuis
open voor iedereen, gesloten voor zichzelf
–
– Ali Şerik
