De Vier van Vrijdag: Jaap Lemereis

Pieta zonder moeder (Paris, Notre Dame, juli 2012)
U bevindt zich in een kathedraal, u weet niet meer
hoe u daar kwam, door welke deur, alle beelden daar
prevelen verhalen, u loopt in de echo’s
U ziet de schepping, uw eigen oog in glas en lood
het is u een spiegel, het boek van uw jeugd,  u wijkt uit
naar een kapel, waar ligt opgebaard wat overbleef
U deinst achteruit, u zocht immers toekomst, maar
de immense hoogte slaat u met hout voor het hoofd.
Buk dan ook! de preekstoel hangt dicht bij de oren
U ziet geen gids, gelaten staren vaderen u aan over
het offerblok, u tast naar een munt, maar u hebt alleen
papiergeld, te weinig zelfs voor uw eigen heelal
Dan ligt u ineens op het plein, gods moeder leidde u blind
naar een poortje, u viel de trappen af, de schelle zon in
U ligt op het steen, u krult zich op, een kind dat slaapt, u denkt
zo begon het
jaap lemereis
Jaap Lemereis.
Jaap Lemereis.
Utrecht – Als eerste van ‘De Vier van Vrijdag’: Jaap Lemereis (52 jaar). Hij schrijft sinds zijn jongste jeugd gedichten. Tegenwoordig schrijft hij ook vaak korte verhalen. Daarnaast is hij vader van vier kinderen, die deels alweer het huis uit zijn. Hij loopt af en toe een eindje hard, spreekt graag af met vrienden en houdt zich bezig met filosofie. “Tussendoor heb ik een baan.” Volgende week Angela Raanhuis.
Pieta zonder moeder
(Paris, Notre Dame, juli 2012)
U bevindt zich in een kathedraal, u weet niet meer
hoe u daar kwam, door welke deur, alle beelden daar
prevelen verhalen, u loopt in de echo’s
U ziet de schepping, uw eigen oog in glas en lood
het is u een spiegel, het boek van uw jeugd,  u wijkt uit
naar een kapel, waar ligt opgebaard wat overbleef
U deinst achteruit, u zocht immers toekomst, maar
de immense hoogte slaat u met hout voor het hoofd.
Buk dan ook! de preekstoel hangt dicht bij de oren
U ziet geen gids, gelaten staren vaderen u aan over
het offerblok, u tast naar een munt, maar u hebt alleen
papiergeld, te weinig zelfs voor uw eigen heelal
Dan ligt u ineens op het plein, gods moeder leidde u blind
naar een poortje, u viel de trappen af, de schelle zon in
U ligt op het steen, u krult zich op, een kind dat slaapt, u denkt
zo begon het
– Jaap lemereis