Utrecht – Peter Schotman, lid van de Vier van Vrijdag, is 20 jaar geleden begonnen met het schrijven van gedichten. Die weerspiegelen zijn zoektocht naar diepte en verlangens van het leven en de emoties daarbij. Als metaforen dienen reizen als zeiler over zee, over land en in zijn herinnering. Zijn gedichten werden gepubliceerd in de tijdschriften Taalpodium en Concept en door hen uitgegeven verzamelbundels. In 2011 is zijn debuutbundel ‘Op windveren van verlangen’ verschenen, uitgegeven door Kleinood & Grootzeer.
Hertz 260
De nieuwe ledlampen
doven tot lampjes op de lessenaars
de liefhebbers op lange rijen
voorbereidend op wat komen gaat
donker stemt de violone op het orgel
de luit tokkelt er bescheiden bovenuit
drie violen in de hoek gestemd
op alle Hertzen van deze zaal
dan zet het orgel de grondtoon in
de violist pakt een viool
houtgesneden beelden glijden licht
over donkere achterwand
met een haal scheurt de violist
de snaren in een jammerlijk concert
de beelden worden te gruwelijk
voor een muzikale sonate
Biber bidt zijn Rozenkranzen
– Peter Schotman