Utrecht – Peter Schotman, lid van de Vier van Vrijdag, is 20 jaar geleden begonnen met het schrijven van gedichten. Die weerspiegelen zijn zoektocht naar diepte en verlangens van het leven en de emoties daarbij. Als metaforen dienen reizen als zeiler over zee, over land en in zijn herinnering. Zijn gedichten werden gepubliceerd in de tijdschriften Taalpodium en Concept en door hen uitgegeven verzamelbundels. In 2011 is zijn debuutbundel ‘Op windveren van verlangen’ verschenen, uitgegeven door Kleinood & Grootzeer.
Gij
Gul treft de zonnestraal mijn gezicht,
in een reis door ruimte en tijd
precies goed gericht.
Ben aangenaam verblijd.
Boven witwuivend fluitenkruid
een nachtegaal niet te evenaren
op zoek naar een nieuwe bruid
om vóór de langste dag te paren.
Ginds loei je, geoormerkt, biologisch rund
bezig met productie voor mijn vlees,
ditmaal zijn de kalveren je gegund,
maar je timbre klinkt al hees.
Geen almachtig ruisen van de wind.
Nog vóór ontmoeting met de wolvenstand
staat voor mij in eigenwaan gehuld
het braambos spontaan in de brand.
Waar zijn ze gebleven
al die ontmoetingen,
die een rol speelden in mijn leven,
maar weer verloren gingen?
Met welke pet op kan zonder kus,
ik, boze witte man, U nog ontmoeten,
aan de grens met Mexico of Belarus;
ik met wapen, u op blote voeten?
– Peter Schotman