Utrecht – Peter Schotman, lid van de Vier van Vrijdag, is 20 jaar geleden begonnen met het schrijven van gedichten. Die weerspiegelen zijn zoektocht naar diepte en verlangens van het leven en de emoties daarbij. Als metaforen dienen reizen als zeiler over zee, over land en in zijn herinnering. Zijn gedichten werden gepubliceerd in de tijdschriften Taalpodium en Concept en door hen uitgegeven verzamelbundels. In 2011 is zijn debuutbundel ‘Op windveren van verlangen’ verschenen, uitgegeven door Kleinood & Grootzeer.
Partituur van een verlaten haven
Aan de lange rij deinende masten
ontsnapt een kakofonie van fluiten over
dekstoelen die vergeefs afwachten,
elk verlaten zeil, elke lijn gaat zich
te buiten aan eigen spel,
knerpend beklagen zich
de landvasten luidkeels, zachtjes
wiegt mijn horizon
Dan begint een deel met
uitgebreide slagwerkpartij,
in afwachting van code geel
roert zachtjes zich de kleine trom,
na verduistering van het zwerk
volgt nu de rest van het orkest
in moordend tempo opgezweept als
door een enthousiaste dirigent
Hoe gaat hij ze temmen de
losgelaten muzikanten, maar dan
verrijst in vol ornaat de hemelgod
in donderend geweld, zeeslangen
geselen met forse haal het water plat
tot spiegel voor zijn hemelboog, in alle tinten
van emancipatie ingekleurd.
– Peter Schotman