Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
lente met schwung
hoe alles buiten tikt net als van binnen
de bermbommen op springen, de te ontginnen madelievenstroken
alles danst beter op het scherp van de schede
de stengels worden ingevet, zie ze wenken
de narcissen met hun trompetten naar de schone anemonen
het meloenboompje dat de vroeggeilste bijen lokt
de narcismariekes het spiegelbeeld van de mooiste
in egoland waar alles woelt en wuift en kruipt
voor het nageslacht, trots en ijdel en vol verlangen
laten ze hun bladlingerie zakken om het leucospermum
te ontvangen, zie de seringen swingen met de ranonkels
de irissen naar de hyacinten grissen
alles bloesemt schaamteloos popt uit de knop
danst op de adem van de hijgerige lentebries
ik ben een wijnrank, ik sta aan de wand, ik gist
en rijp alleen voor jou, opdat je me naakt naar binnen giet
– Jolies Heij