Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
Eerste liefde laatste wens
Je hebt als loopgraafgroupie een voorliefde
voor fout, voor sokken die niet bij elkaar
kleuren, voor wenkbrauwen als een
pleeborstelige hangbrug en het liefste
wildgroeizwart. De meneren uit
het zuiden zijn niet aan te slepen
maar hij wil enkel een afghaanse bruid
uit de catalogus, zo een met een
geschoren bovenlip en haar tot op de knieën.
Alleen met een huishoudboekje
kun je de oorlog winnen, met het potlood
achter het oor loopt zij voor de
troepen uit. Je valt nu eenmaal
als een bijl voor weggemoffelde
oorlogsmisdaden, als het maar een
litteken heeft dat jij kunt krabben en
openhalen. Kleine Hitlers worden
groot, ze bouwen zelfmoordbunkers.
Jij staat erbij met ruikers in je hand
en resten van omgewoelde aarde.
– Jolies Heij