Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
Van muurbloem tot stadsdichter
Hij droomt van een vrouw met een viool
voor een treurnis door merg en been
dat wat hij in bloed, zweet en tranen
schrijft niet in spleen, grieven en
nutteloos chagrijn noch een goddelijke
stijve beklijft maar rondijlend
op een lusteloze wind. Als er al
een kind aan de strijkstok blijft
hangen is dat vanuit zijn hondse
verlangen om op zijn selfie te
ejaculeren. Hij oefent vast met
zijn spiegelbeeld, levert vergeelde
blaadjes aan maar de hofnarren zien
hem niet staan. Hij wil op gevels
en muren de klimop naar de kroon
steken, de Domstad op de kaart van
Letterland. Hij repeteert de taal
van besturen, klinkt met leken, maakt
testosteron aan. Nu nog een vrouw
met een viool onder aan zijn raam.
– Jolies Heij