Het volgende gedicht van Jaap Lemereis is opgenomen in de bundel ‘Goudlicht en avondschijn’ van de Turing Gedichtenwedstrijd. Zijn gedicht bereikte de top honderd van deze prestigieuze prijs.
dnn
er loopt een nieuwe neger in mij rond
hij is Lucebert voorbij, evenmin zoekt hij een hut
zwart bonkt hij de trap af, vindt mij grijs
en mijn hart belachelijk stram
we zijn elkaars lievelingsvijand
we spelen domino met haat en liefde
of doen een potje kleurenschaak
’t is altijd diefje met verlos
hij is voor de dood niet bang
dus ben ik het in zijn plaats
hij stommelt in mijn ingewanden
ik noem hem zondag
de laatste dag der schepping
maar het gevaar is dat ik dan vrijdag wordt
zo’n doordeweeks moment
dagelijks maken we nieuwe wetten
om erger te voorkomen
we doen om het hardst wie het gelijkst is
wij gebruiken elkaars namen niet meer
dat zijn wij overeengekomen, dnn en ik
we roepen elkaar nu zonder kleuren
zijn zoen heet voortaan anders
samen zondag zijn is ons ideaal
of een dag die niet bestaat
– Jaap Lemereis
Jaap Lemereis (52 jaar), lid van de Vier van Vrijdag. Hij schrijft sinds zijn jongste jeugd gedichten. Tegenwoordig schrijft hij ook vaak korte verhalen. Daarnaast is hij vader van vier kinderen, die deels alweer het huis uit zijn. Hij loopt af en toe een eindje hard, spreekt graag af met vrienden en houdt zich bezig met filosofie. “Tussendoor heb ik een baan.”