Utrecht – Jaap Lemereis (52 jaar), lid van de Vier van Vrijdag. Hij schrijft sinds zijn jongste jeugd gedichten. Tegenwoordig schrijft hij ook vaak korte verhalen. Daarnaast is hij vader van vier kinderen, die deels alweer het huis uit zijn. Hij loopt af en toe een eindje hard, spreekt graag af met vrienden en houdt zich bezig met filosofie. “Tussendoor heb ik een baan.”
Over hoop
Op plaatsen waar het vuren staakte zijn nog gevechten
zonder schoten
ogen die in het donker staren tot de vrede terugkeert
In de morgen
velden waaronder loopgraven lopen en oude kogels
vreemde melodieën fluiten
Soms
denken mensen aan doden
aan mensen die doodden
aan mensen die doden kennen
aan onbekende doden
Er zijn mensen die ’s nachts nog steeds
schoten horen
Als kinderen vragen waaraan ze denken zeggen ze
dat ze hopen
terwijl ze weten dat kinderen nog niet begrijpen wat ze horen:
echo’s van oude schoten
nieuwe wapens die vreemde melodieën fluiten
en oorlogen beramen
met nieuwe kogels die nieuwe
doden willen
terwijl de levenden daden zoeken waarmee ze
hoop kunnen oogsten
– Jaap Lemereis