Twijfels
kennen geen rust en malen verder in
cirkels met bulten, gisteren, nu en later.
Wachten op antwoorden,
het blijft een gok, ze wijken af, botsten,
draaien door, gaan over naar springplanken
en pletsen tegen muren met nagels.
Ook al verdwijnen de vrienden in stilzwijgen,
weegt het opstaan zwaar, blijft het duister op
middaguren, er is het licht aan het einde van
zovele vragen.
Tintelingen verplaatsen wolken en blazen
het regengordijn over de vechtende gedachten
weg.
Iets moois komt in beweging.
Utrecht – Erika De Stercke, lid van De Vier van Vrijdag, schrijft gedichten naar aanleiding van gesprekjes die zij opvangt in de trein, meldingen van vrienden. “Een gedachte of één woord kan bij mij blijven hangen en een eigen leven leiden. Ze laten mij niet los, de woorden. Mijn rugzak zit steeds vol met papiertjes en en allerlei info. Aan inspiratie geen gebrek.” Regelmatig gaat zij naar Nederland voor literaire activiteiten. Ook in Vlaanderen doet zij mee met poëzie-optredens.
–
Kentering
–
Twijfels
kennen geen rust en malen verder in
cirkels met bulten, gisteren, nu en later.
–
Wachten op antwoorden,
het blijft een gok, ze wijken af, botsten,
draaien door, gaan over naar springplanken
en pletsen tegen muren met nagels.
Ook al verdwijnen de vrienden in stilzwijgen,
weegt het opstaan zwaar, blijft het duister op
middaguren, er is het licht aan het einde van
zovele vragen.
Tintelingen verplaatsen wolken en blazen
het regengordijn over de vechtende gedachten
weg.
Iets moois komt in beweging.
–
– Erika De Stercke