Hoe popteksten je door het leven gidsen – Jurriën Rood
Utrecht – Hoe belangrijk zijn popteksten eigenlijk? Chansons hebben vaak prachtige teksten. Maar bij veel popliedjes is de tekst ondergeschikt aan de muziek.
Je kunt zo’n liedje meeneuriën, maar de woorden beklijven niet. Tot er plotseling een zinnetje opduikt dat eruit steekt en wel blijft hangen. Denk aan: ‘Hey, I just met you, and this is crazy’, ‘And if I could, I would stay’, of ‘We don’t need no education!’
Soms blijkt dat je ze verkeerd hebt verstaan, maar dat hoeft niet uit te maken. Dit soort tekstflarden blijven je bij. Ze gaan als kleine levenswijsheden in je hoofd zitten en worden ongemerkt tot wegwijzers, piketpaaltjes van de levenskunst.
Met de nodige humor beschrijft Jurriën Rood de tekstflarden die hem en ons vanaf de jaren zestig tot nu achtervolgen.
Voor een fragment, klik hier. Voor het boek, klik dan weer hier.
In 1961 (ik ben van 1953) verstond ik ”The Young Ones” van Cliff Richard and The Shadows als langgerekte ”de joh-hongens”, ik wist niets van de Engelse taal, maar zat er toch dichtbij. Ik denk erover dat nummer op mijn uitvaart te laten spelen, maar dan in de uitvoering van de Bonzo Dog (Doo-Dah) Band.