Vandaag vroeg mijn dochter
Vandaag vroeg mijn dochter
wie ik het liefst zou willen ontmoeten
Als eerst dacht ik aan dode dichters
maar dat mocht niet
zodoende kwam ik op Nelson Mandela
daarna moest ik nadenken
Terwijl andere mensen een lange lijst hebben met namen
is mijn lijst even kort als het vuur
dat door het bos raast, is als het afdekken van een graf
als de toespraak van de verliezer
de geur van een roos die uitdroogt
Eindelijk had ik een naam
die kende mijn dochter weer niet
dus werd die niet goedgekeurd
Zo is het met kleine helden
ze zullen steeds minder voorkomen in de toekomst
het collectief geheugen sterft uit
Na veel peinzen had ik weer een naam
toen keek mijn dochter verbaasd
alsof ze wilde zeggen: die idioot
Zo gaat het met ingenieuze vrouwen en mannen
er is altijd wel iemand die denkt:
in mijn boek zijn de woorden toch anders gevlochten
Utrecht – Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije. Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. Doorbloeiend Heimwee is zijn laatste Nederlandstalige bundel.
–
Vandaag vroeg mijn dochter
–
Vandaag vroeg mijn dochter
wie ik het liefst zou willen ontmoeten
Als eerst dacht ik aan dode dichters
maar dat mocht niet
zodoende kwam ik op Nelson Mandela
daarna moest ik nadenken
Terwijl andere mensen een lange lijst hebben met namen
is mijn lijst even kort als het vuur
dat door het bos raast, is als het afdekken van een graf
als de toespraak van de verliezer
de geur van een roos die uitdroogt
–
Eindelijk had ik een naam
die kende mijn dochter weer niet
dus werd die niet goedgekeurd
Zo is het met kleine helden
ze zullen steeds minder voorkomen in de toekomst
het collectief geheugen sterft uit
Na veel peinzen had ik weer een naam
toen keek mijn dochter verbaasd
alsof ze wilde zeggen: die idioot
Zo gaat het met ingenieuze vrouwen en mannen
er is altijd wel iemand die denkt:
in mijn boek zijn de woorden toch anders gevlochten
–
–
– Ali Şerik