De vrijdag volgens Ali Şerik

Mannen lopen vaak weg
Mannen lopen vaak weg bij hun vrouwen
maar de meesten keren de eerste nacht al terug
omdat ze niets anders hebben dan hun vrouwen
het gros van hen speelt het spel van gelukkig zijn
tot ze de volgende ochtend weer waker worden
of ze lopen weg naar een geheime plek in hun ziel
Mannen zijn zelden tevreden met zichzelf
zoeken de stille kamers van hun vrijheid op
op plekken waar hun makkers komen om te zuipen
daar kunnen ze hun dromen vergeten
als een visser die tijdens het boeten zijn vangst vergeet
of ze lopen weg in de hobbelige sporen van hun carrière
Als een man toch gaat
laat hij bergen van verdriet achter
waar hij komt na zijn vertrek
breken nieuwe gevallen van cholera uit
er zijn ook mannen die verdwijnen in hun helderheid en kalmte
of weg lopen zonder het huis te verlaten
Een man laat ook een verwoesting achter als hij gaat
in het stuk slaan van deuren is hij goed
omdat huisdeuren de ingang is van zijn verbintenis
daarom zijn er ook mannen die gaan zonder iets te zeggen
een jongere vrouw zoeken om in haar armen te slapen
of weg lopen om een einde te maken aan hun leven
Ali Şerik. Foto: Hans Erkelens
Ali Şerik. Foto: Hans Erkelens
Utrecht – Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije. Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. Doorbloeiend Heimwee is zijn laatste Nederlandstalige bundel.
Mannen lopen vaak weg
Mannen lopen vaak weg bij hun vrouwen
maar de meesten keren de eerste nacht al terug
omdat ze niets anders hebben dan hun vrouwen
het gros van hen speelt het spel van gelukkig zijn
tot ze de volgende ochtend weer wakker worden
of ze lopen weg naar een geheime plek in hun ziel
Mannen zijn zelden tevreden met zichzelf
zoeken de stille kamers van hun vrijheid op
op plekken waar hun makkers komen om te zuipen
daar kunnen ze hun dromen vergeten
als een visser die tijdens het boeten zijn vangst vergeet
of ze lopen weg in de hobbelige sporen van hun carrière
Als een man toch gaat
laat hij bergen van verdriet achter
waar hij komt na zijn vertrek
breken nieuwe gevallen van cholera uit
er zijn ook mannen die verdwijnen in hun helderheid en kalmte
of weg lopen zonder het huis te verlaten
Een man laat ook een verwoesting achter als hij gaat
in het stuk slaan van deuren is hij goed
omdat huisdeuren de ingang is van zijn verbintenis
daarom zijn er ook mannen die gaan zonder iets te zeggen
een jongere vrouw zoeken om in haar armen te slapen
of weg lopen om een einde te maken aan hun leven
– Ali Şerik