Utrecht – Peter Schotman, lid van de Vier van Vrijdag, is 20 jaar geleden begonnen met het schrijven van gedichten. Die weerspiegelen zijn zoektocht naar diepte en verlangens van het leven en de emoties daarbij. Als metaforen dienen reizen als zeiler over zee, over land en in zijn herinnering. Zijn gedichten werden gepubliceerd in de tijdschriften Taalpodium en Concept en door hen uitgegeven verzamelbundels. In 2011 is zijn debuutbundel ‘Op windveren van verlangen’ verschenen, uitgegeven door Kleinood & Grootzeer.
Sudersee Sudwal
Een rijke traditie, een smalle havenmond, geen
sirene meer voor binnenvarende vissers om zich
te spoeden naar de visafslag, hoog
op de nok van Spakenburgs havendijk, waar
oude huisjes in lange rij
de overleving op oude stormvloeden
levend houden met peilschalen en
verhalen toen eb en vloed nog heersten aan
de Zuidwal van de Zuiderzee,
waar vanaf de wal de botters met vaarbomen werden
weerhouden om de huizen binnen te varen,
waar de vis op nummer met klok werd afgeslagen,
afgewogen pal vóór je verworven plek
op de rijen houten bankjes.
Meer naar binnen scheepswerf Nieuwboer met
rijen botters de wal opgetrokken, eens per jaar nog
met draaispil en gehuurd trekpaard,
de eikenhouten rompen glimmend van
vers opgebrachte lak in de drogende zon,
verderop hun zusters op rij in het water,
met aangeslagen tuig wachtend op de vaart,
onder kennersoog van leden van het 70-jarige
Stamboek voor Ronde en Patbodemjachten,
uit alle windstreken gekomen voor het verhaal
over het schuitenkerkhof buitengaats, waar weggezakt
in het zand tot aan de T-ford motor toe,
schepen als cultureel erfgoed liggen
te vergaan.
– Peter Schotman