Utrecht – Peter Schotman, lid van de Vier van Vrijdag, is 20 jaar geleden begonnen met het schrijven van gedichten. Die weerspiegelen zijn zoektocht naar diepte en verlangens van het leven en de emoties daarbij. Als metaforen dienen reizen als zeiler over zee, over land en in zijn herinnering. Zijn gedichten werden gepubliceerd in de tijdschriften Taalpodium en Concept en door hen uitgegeven verzamelbundels. In 2011 is zijn debuutbundel ‘Op windveren van verlangen’ verschenen, uitgegeven door Kleinood & Grootzeer.
Mijn dierbare buurvrouw Miep*)
Toen lag je -nog van vlees en bloed-
in mijn arm te wachten op vervoer,
je afscheid van laan en mij,
vertrouwd bij elkaar over de vloer.
Nu -onsterfelijk in hout gevat-
ligt de bijl toch aan je voet.
Gemeente, zie af van nodeloos geweld,
het is hier geen Amazone,
respecteer ouderdom van mij en deze laan.
Neem afstand van een nieuwe waan
van nieuwkomers in de laan,
laat boom en historie ongeveld.
– Peter Schotman
*) In Zeist is het gilde ‘Boomridders van de Oranje Nassaulaan’ opgericht, om de bomen te beschermen tegen onnodige werkzaamheden aan de laan door ze een naam te geven. In dat kader heb ik de monumentale boom voor het huis van mijn overleden buurvrouw Miep, haar naam gegeven.
