Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
tussentijds
wie geeft er om de tijd
zei je, nu ik weer moet gaan
en je gezicht lichtte op in het glas in lood
het hing als een gewicht aan haar zij
ik kan de lucht enkel stelen
wanneer jij mijn kant opwaait
als de ballon die zij per ongeluk heeft losgelaten
nee, vergeten met stenen te vullen
jij vergat haar volle, zware hand
met kind, kooi en huisaltaar
even zag ik het dier onder je borstbeen
de liefde als snijdend helmgras
waande ons als smeltende stenen in de zon
op een klotsende ondergrond
we zijn als uiteenvallende woorden
maar drijven altijd weer naar elkaar toe
als we vergeten om de tijd te geven
zo lang we zwemmen tegen de klippen op
onze zinnen zo vloeibaar, geen spijkerschrift
ik geef je dit armzalige vermengen
voordat zij je weer vastpint
– Jolies Heij