De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
Hardebollenstraat (Utrecht)
er zwellen woorden tot blaren
ooit was honing iets smeuïgs
dat om lippen werd gesmeerd
de leugens een druipende kersenbonbon
er is een hunkering achter glas
meer is niet mogelijk dan tot waar
kaarsen brandend worden gehouden
in darkrooms en op spijkerbedden
er zijn beloftes als oud zeer
de streling een dief in de nacht
potten met goud opgetast
achter regenbogen tot verlangen
vaders vertimmerden huizen tot kelders
vroegen dochters om hun hand
er is een naamloos versterven
in iedere palm in iedere man
– Jolies Heij