Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
Zomer in Amen
Het is pas zomer als onmensen naar festivals
komen wanneer ze in de blubber en niet
op het virtuele tronen. Alles wil naar buiten
om het ongedierte naar het vege lijf af te laten
dalen. Tuinen vol hangend ongemak, een
verdwaalde zelfmoordenaar tussen de regels
waarvoor je zo veel blokken om moet en denken
dat het er niet toe doet want we zijn
samen uit en komen nooit meer thuis na
de zoveelste twist over de te volgen richting.
Een late zon neemt zijn plaats in als een schijnwerper
op het lege podium en niemand meer
om de blues te vertolken in het kijkdooscafé
waar dichters bijeen hokken en kruidenbitter op
kleden als tapijten vermorsen. Een laatste ronde in
de Amer die als hoeve zonder vee plots
weldadig aandoet. Ik denk aan het godsvruchtige
Amen van vader en de dichter trekt een zwarte
kous over zijn kale hoofd. Dit is het uur voor
hagepreken, in het woord hebben we steevast geloofd.
– Jolies Heij