Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
Vruchten van verraderlijk verlangen
Ze bolt haar buik vol met het vruchtwater
als de nog dichtgevouwen bloesems in de
kersentuin. Haar aluinen handen hebben
lief en reiken over grenzen. Eens per jaar
laat ze zich bezwangeren, toch is het meer
dan een gebaar. Liefde is nu eenmaal
naar het halsreikende verlangen, voor
het zuiver lichamelijke heeft zij de troost
van verre kusten. Volgens de filosofe is het
sterker dan mensen dan grenzen en zij kon
het weten dwepend met de oude misantroop
in een diep bos waar trollen zich hebben
ingegraven. De blijmoedige draagster deert
het niet, als zij uit wandelen gaat dan naar
slufters waar opwaaiend zout wonden openwrijft
maar geluk maakt beschermend dik. Ik bedrijf
hongerliefde. Altijd gaat er wel iets stuk
of vindt de wanhoop onderdak en verloochen
je mijn naam. Er worden geliefden om minder
gebroken dan in de knop voor een judaskus.
– Jolies Heij