Utrecht – Erika De Stercke, lid van De Vier van Vrijdag, schrijft gedichten naar aanleiding van gesprekjes die zij opvangt in de trein, meldingen van vrienden. “Een gedachte of één woord kan bij mij blijven hangen en een eigen leven leiden. Ze laten mij niet los, de woorden. Mijn rugzak zit steeds vol met papiertjes en en allerlei info. Aan inspiratie geen gebrek.” Regelmatig gaat zij naar Nederland voor literaire activiteiten. Ook in Vlaanderen doet zij mee met poëzie-optredens.
Weekend
De streek van slingerende paadjes
en bijna dicht gegroeide wegels
brengt sportbenen in beweging.
Of het nu lopen of wandelen is,
Ninove zwaait met de groene vlag.
Op zondagochtend zwoegen ze,
fietsers die al wekkers versloegen.
Als ingekleurde slierten trotseren
gladgeschoren benen de wind.
Grootouders, vroeg op stap met
aan de ene hand het vrolijk
kleinkind en aan de andere hand
een fietsje kijken naar deze
mannen.
Ondertussen trekt de leiband
van die loebas van een hond
naar het gazon, lucht geroken.
– Erika De Stercke