‘Dinosaurusdocent’ uitgerangeerd in denkbeeldig ROC

Docent dinosaurus uitgerangeerd in denkbeeldig ROC
‘Geen les meer’ schurkt tegen onaangename waarheid aan
Door Peter le Nobel
Utrecht – ‘Geen les meer’ is een hilarisch boek over de misstanden van het denkbeeldige ROC Holland, maar gaandeweg groeit het onbehagen als het besef toeslaat dat de voorvallen van onkunde griezelig dicht de waarheid benaderen. En dat ongemak wilde Marcel de Jong inderdaad overbrengen.
“Een jaar geleden was ik op een bijeenkomst van een ROC in het noorden van het land”, zegt De Jong, publicist en adviseur van een ROC. “500 docenten kregen te horen dat ze dinosaurussen waren die verouderde lesstof brulden. Toen begon het te ratelen in mijn hoofd. Er was totale verbijstering onder de docenten. Feitelijk werden ze uitgescholden, maar niemand zei iets.”
Docent Hans van Geel van Zorg en Welzijn ziet zich geconfronteerd met een ingrijpende onderwijskundige vernieuwing op zijn ROC. Hij dient niet langer klassikaal les te geven, maar wordt een ‘docent op afstand’. Leerlingen moeten volkomen zelfstandig de lesstof tot zich nemen. Voor ‘just-in-time-information’, als ze echt kennis nodig hebben, kunnen ze zich wenden tot de docent. Wekenlang zit Van Geel in een leeg lokaal en als de resultaten binnenkomen, blijken de opdrachten één groot internet-knip-en plak festijn te zijn.
Ook andere zaken zijn griezelig herkenbaar, zoals de kinderachtige benaming van sommige opdrachten, zoals ‘Zoentje erop’, of een zij-instromer die gepromoveerd wordt tot docent en lessen Nederlands geeft, terwijl haar stukken vol zitten met spelfouten. “Als mensen weten dat je over dit onderwerp schrijft, word je wel gevoed met anekdotes.”
Spanning
“Het onderliggend thema van het boek is het spanningsveld tussen de onderwijskundigen en de docenten”, zegt De Jong. “Er is de stroming van het sociaal constructivisme: leerlingen werken vanuit de eigen kennis, in een interpreterende wereld.” Zelf kennis opdoen: daar zit een risico aan, want, zoals Van Geel zegt in het boek: “Het is dwaas om te denken dat leerlingen die nog geen intellectuele bronnen tot hun beschikking hebben zelf kunnen bepalen wat ze moeten leren. Door kennis krijgen ze controle over hun leven en blijven ze niet opgesloten zitten in hun praktische ervaringen. Wij moeten ze de kans geven boven zichzelf uit te stijgen. Maar ons onderwijs houdt ze vast in hun eigen wereld. Ze leren niets anders dan ze al weten en kunnen. Monddode productiewerkers creëren we, gevangen in de ketenen van hun eigen onwetendheid. Een grijze massa niet-wetenden, is dat wat wij willen?”
Van Geel krijgt in het boek geen gehoor, ook niet als hij een synthese voorstelt. “Da’s ook het punt”, zegt De Jong. “Men graaft zich ontzettend in in het onderwijs. Er is een grote afstand ontstaan tussen onderwijskundigen en docenten. In de discussie wordt ook steeds gezegd dat de wereld verandert en dat het onderwijs mee moet veranderen. Maar dat vind ik een drogredenering.”
Discussie
“Ik maak me zorgen over de ontwikkelingen: onderwijs is voor mij de hoeder van cultuur en van een bepaalde moraal, een verbinding met het verleden, het heden en de toekomst. Alle kinderen moeten daarbij de kans krijgen boven zichzelf uit te stijgen.”
De Jong wil met dit boek dan ook de discussie over de huidige onderwijskundige ontwikkelingen aanwakkeren. “Jij hebt kennelijk een gevoel van onbehagen, een ander zei: ‘Ik vind het wel herkenbaar zoals het op mijn school eraan toegaat.’ Ik ben blijer met jouw emotie. Met de roman wil ik mensen een bril laten opzetten en om zich heen laten kijken. En dan kunnen ze zelf concluderen of ze bepaalde ontwikkelingen goed vinden of dat dingen voor verbetering vatbaar zijn.”
Vandaag wordt het boek om 19.00 uur overhandigd aan Emile Roemer (fractielieder SP en ex-docent) in Selexyz kooyker, Breestraat 93 in Leiden.
—-
Marcel de Jong, ‘Geen les meer’, ISBN: 978905452 241 6. Prijs: 17,90 euro. Zie ook www.uitgeverijpassage.nl

‘Geen les meer’ schurkt tegen onaangename waarheid aan

Marcel de Jong wil een discussie over de onderwijskundige ontwikkelingen binnen ROC's. (Copyright foto: Henx Fotografie & Uitgeverij Passage)
Marcel de Jong wil een discussie over de onderwijskundige ontwikkelingen binnen ROC's. (Copyright foto: Henx Fotografie & Uitgeverij Passage)
Door Peter le Nobel
Utrecht – ‘Geen les meer’ is een hilarisch boek over de misstanden van het denkbeeldige ROC Holland, maar gaandeweg groeit het onbehagen als het besef toeslaat dat de voorvallen van onkunde griezelig dicht de waarheid benaderen. En dat ongemak wilde Marcel de Jong inderdaad overbrengen.
“Een jaar geleden was ik op een bijeenkomst van een ROC in het noorden van het land”, zegt De Jong, publicist en adviseur van een ROC. “500 docenten kregen te horen dat ze dinosaurussen waren die verouderde lesstof brulden. Toen begon het te ratelen in mijn hoofd. Er was totale verbijstering onder de docenten. Feitelijk werden ze uitgescholden, maar niemand zei iets.”
Docent Hans van Geel van Zorg en Welzijn ziet zich geconfronteerd met een ingrijpende onderwijskundige vernieuwing op zijn ROC. Hij dient niet langer klassikaal les te geven, maar wordt een ‘docent op afstand’. Leerlingen moeten volkomen zelfstandig de lesstof tot zich nemen. Als ze echt kennis nodig hebben, kunnen ze zich wenden tot de docent, voor ‘just-in-time-information’. Wekenlang zit Van Geel in een leeg lokaal en als de resultaten binnenkomen, blijken de opdrachten één groot internet-knip-en plak festijn te zijn.
Ook andere zaken zijn griezelig herkenbaar, zoals de kinderachtige benaming van sommige opdrachten, zoals ‘Zoentje erop’, of een zij-instromer die gepromoveerd wordt tot docent en lessen Nederlands geeft, terwijl haar stukken vol spelfouten zitten. “Als mensen weten dat je over dit onderwerp schrijft, word je wel gevoed met anekdotes.”
Spanning
“Het onderliggend thema van het boek is het spanningsveld tussen de onderwijskundigen en de docenten”, zegt De Jong. “Er is de stroming van het sociaal constructivisme: leerlingen werken vanuit de eigen kennis, in een interpreterende wereld.” Zelf kennis opdoen: daar zit een risico aan, want, zoals Van Geel zegt in het boek: “Het is dwaas om te denken dat leerlingen die nog geen intellectuele bronnen tot hun beschikking hebben zelf kunnen bepalen wat ze moeten leren. Door kennis krijgen ze controle over hun leven en blijven ze niet opgesloten zitten in hun praktische ervaringen. Wij moeten ze de kans geven boven zichzelf uit te stijgen. Maar ons onderwijs houdt ze vast in hun eigen wereld. Ze leren niets anders dan ze al weten en kunnen. Monddode productiewerkers creëren we, gevangen in de ketenen van hun eigen onwetendheid. Een grijze massa niet-wetenden, is dat wat wij willen?”
Van Geel krijgt in het boek geen gehoor, ook niet als hij een synthese voorstelt. “Da’s ook het punt”, zegt De Jong. “Men graaft zich ontzettend in in het onderwijs. Er is een grote afstand ontstaan tussen onderwijskundigen en docenten. In de discussie wordt ook steeds gezegd dat de wereld verandert en dat het onderwijs mee moet veranderen. Maar dat vind ik een drogredenering.”
Discussie
“Ik maak me zorgen over de ontwikkelingen: onderwijs is voor mij de hoeder van cultuur en van een bepaalde moraal, een verbinding met het verleden, het heden en de toekomst. Alle kinderen moeten daarbij de kans krijgen boven zichzelf uit te stijgen.”
De Jong wil met dit boek dan ook de discussie over de huidige onderwijskundige ontwikkelingen aanwakkeren. “Jij hebt kennelijk een gevoel van onbehagen, een ander zei: ‘Ik vind het wel herkenbaar zoals het op mijn school eraan toegaat.’ Ik ben blijer met jouw emotie. Met de roman wil ik mensen een bril laten opzetten en om zich heen laten kijken. En dan kunnen ze zelf concluderen of ze bepaalde ontwikkelingen goed vinden of dat dingen voor verbetering vatbaar zijn.”
Vandaag wordt het boek om 19.00 uur overhandigd aan Emile Roemer (fractielieder SP en ex-docent) in Selexyz kooyker, Breestraat 93 in Leiden.
—-
Omslag - Geen les meer copyMarcel de Jong, ‘Geen les meer’, ISBN: 978905452 241 6. Prijs: 17,90 euro. Zie ook www.uitgeverijpassage.nl of http://geenlesmeer.blogspot.com/