Utrecht – Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije. Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. Doorbloeiend Heimwee is zijn laatste Nederlandstalige bundel.
Word nooit smoor op de nacht
Word nooit smoor op de nacht
want dan is het leven op de dag niet dragelijk
Wachten is nutteloos terwijl de zon drijft op het water
elke wandeling waar geen maan is, vervreemd je van waar je naar toe wilde
golven spoelen je voetsporen van liefde weg uit kindergezichten
De oude pelgrimstocht kan je niet meeslepen als je achterblijft
de toevlucht blijft achter als een verroeste fiets
met gebroken balken kan men de hemel niet stutten
Een slok wijn is niet rond genoeg om dronken te worden
hoe hard je ook rijdt in je auto, het is nooit hard genoeg
Wat voor nut heeft het om de gordijnen dicht te doen
als het geheim haar kleren niet uittrekt
Wat voor zin heeft het om een vuurvliegje te zijn
dat niet naar de dans van de mieren kijkt
Een kus zal nooit meer smaken naar overvloed
De stilte in het bos van de Hoge Veluwe zal nooit meer zo diep ademen
nooit meer zo doordrenkt zijn van geluid, met zijn herten
De carrousel zal nooit meer voor jou draaien
Er zal geen stad meer zijn die je wilt beminnen als sterren hun vensters sluiten
geen vers zal meer aan je lippen hangen om je hals te zoenen
de weg naar morgen zal oneindig ver zijn tussen twee grenzen
Honing zal niet meer naar nacht smaken, de rode roos naar kroegen
in elke maand zal de herfst zich verstoppen met zijn handschoenen aan
onder het dekbed met welke vrouw dan ook zal je de nacht zoeken
op zoek gaan, in de paniek raken van een moeder
die haar kind heeft verloren op een zonnige dag ergens op het strand
Word nooit stomdronken op de nacht
–
Word nooit smoor op de nacht
–
Word nooit smoor op de nacht
want dan is het leven op de dag niet dragelijk
Wachten is nutteloos terwijl de zon drijft op het water
elke wandeling waar geen maan is, vervreemd je van waar je naar toe wilde
golven spoelen je voetsporen van liefde weg uit kindergezichten
De oude pelgrimstocht kan je niet meeslepen als je achterblijft
de toevlucht blijft achter als een verroeste fiets
met gebroken balken kan men de hemel niet stutten
Een slok wijn is niet rond genoeg om dronken te worden
hoe hard je ook rijdt in je auto, het is nooit hard genoeg
Wat voor nut heeft het om de gordijnen dicht te doen
als het geheim haar kleren niet uittrekt
Wat voor zin heeft het om een vuurvliegje te zijn
dat niet naar de dans van de mieren kijkt
–
Een kus zal nooit meer smaken naar overvloed
De stilte in het bos van de Hoge Veluwe zal nooit meer zo diep ademen
nooit meer zo doordrenkt zijn van geluid, met zijn herten
De carrousel zal nooit meer voor jou draaien
Er zal geen stad meer zijn die je wilt beminnen als sterren hun vensters sluiten
geen vers zal meer aan je lippen hangen om je hals te zoenen
de weg naar morgen zal oneindig ver zijn tussen twee grenzen
Honing zal niet meer naar nacht smaken, de rode roos naar kroegen
in elke maand zal de herfst zich verstoppen met zijn handschoenen aan
onder het dekbed met welke vrouw dan ook zal je de nacht zoeken
op zoek gaan, in de paniek raken van een moeder
die haar kind heeft verloren op een zonnige dag ergens op het strand
–
Word nooit stomdronken op de nacht
–
– Ali Şerik