Utrecht – Peter Schotman, lid van de Vier van Vrijdag, is 20 jaar geleden begonnen met het schrijven van gedichten. Die weerspiegelen zijn zoektocht naar diepte en verlangens van het leven en de emoties daarbij. Als metaforen dienen reizen als zeiler over zee, over land en in zijn herinnering. Zijn gedichten werden gepubliceerd in de tijdschriften Taalpodium en Concept en door hen uitgegeven verzamelbundels. In 2011 is zijn debuutbundel ‘Op windveren van verlangen’ verschenen, uitgegeven door Kleinood & Grootzeer. Volgende keer: Erika De Stercke.
Natuurlijk verlangen
Hoe lang al
strek ik mijn armen
naar je, lief
sinds je rokje is ingekort
tot ver boven
je zwarte knie
is dat de horizon
van mijn verbeelding
in ademloos genot
vangt mijn
kronkelend lijf
elke straal zon om
mijn gele tanden
op te poetsen
zie ik het goed dat jij
steeds vaker je armen
ten hemel strekt
in wanhoop over onze
onbereikbaarheid?
mijn lief, voordat
jouw intrigerend zwart
bedekt wordt
met de huid van ouderdom,
sta mij toe jou aan te raken
zoals nooit tevoren
een agave
een kurkeik
heeft beroerd.
– Peter Schotman