De Vier van Vrijdag: Marlies Souren

Marlies Souren. “Ik kan mezelf in heel veel opzichten niet laten vallen.” Foto: Peter le Nobel

Utrecht – Ik ben iemand die van taal houd, ik herinner mij heel goed dat de klank van taal, de beweging van woorden etc. mij al heel vroeg interesseerden. Ook op de boerderij van mijn ouders (een cultuurarme omgeving, zonder boeken etc.) keek ik de woorden van de dierenarts en andere bezoekers echt uit hun mond. In 1980 publiceerde ik mijn eerste dichtbundel : “Iglo”. Afgelopen jaar 2018, bracht ik mijn tiende bundel uit. Mezelf uitdrukken via taal is een tweede natuur voor mij. Ik schreef columns en kunstrecensies, verhalen en gedichten. Het vloeit soms als vanzelf uit mijn pen en mijn computer. Niet dat het allemaal even goed is, maar het gebeurt vanuit een innerlijke noodzaak.

Van de ene dag op de andere

 Laten we het zo zeggen
Van de ene dag op de andere kregen
we bezoek van iemand die bleef hangen
Covid heette hij ook wel corona genoemd
Het is maar een virusje hoorde je
Gaat vanzelf weer over
Het is neutraal
Zoals mensen ooit dachten dat Nederland
Neutraal was er zou geen oorlog komen
Hooguit  een kleintje
Maar we raakten steden kwijt
Nu raken sommige mensen hun leven kwijt
Aan het kleine virus
Hoe begon het ook weer
Was het met een vleermuis of
Met ademnood, sta niet te dichtbij
Een ander ga niet naar eenn festival
Kijk uit met kussen en omhelzen
Voor je het weet komt het virus
Op bezoek al of niet neutraal
En wie wil dat bezoek nou ?

– Marlies Souren