
Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
na de kwetsuur
in mijn wonden ben ik thuisgekomen
dus kwets mij niet verder, in de ontluistering
graaf ik mijn diepste grachten, dus kruisboog mij niet
in scherven zie ik de zon, dus brandmerk mij niet
in études hoor ik pijn, dus speel niet met mij
in water zie ik het bleekmiddel, niet het aquamarijn
dus schilder me niet te fijn, prent me in
opdat ik jou ook enige schade toebreng
in het krassen van pennen hoor ik de waanzin
dus tatoeëer me niet, behandel me met veren
in zonsondergangen proef ik het bloed, dus laat
mijn dagen grijs zijn als kauwgum
in de feestelijkheden bespeur ik verdriet, dus zet
geen puntmuts op en slik de confetti in
in jouw liefde voel ik pijn, dus hou het hart
onder de tong en laat regen gewoon regen zijn
de wolk die op mijn schedel drukt, het litteken
op de plek die geen zwachtels behoeft
– Jolies Heij
