Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
Daar is hij weer
We zagen elkaar weer onder de keulse Dom
ik herinnerde me hoe het begon jij deed alsof
er geen zee van tijd tussen ons lag je dacht
me blij te maken met teutoonse verzen en
verleidde me met tal van noten op je zang
en o wat huilde je inkt dat de orgelpijpen
ervan dansten of had je altijd al die bovenlip
en die harige roos in het knoopsgat? Ik
verdacht je van mediageniek dat was Adolf
ook in zijn tijd. Zonder vrouw en kind wist
je een woordtrapeziste in je palmen te laten
wiegen dat ik er tandeloos van werd. Liefde
is een dankbaar onderwerp voor masturberenden
en navelwauwelaars. Zelfs het bed was pet
de sex haalde geen exgenoot boven alleen spijt
om de vermorste tijd. Je rende de kerk uit
en dat was dat. Als je je bezint ben ik allang
ontgind en jij met de jaren tot voetnoot verbasterd.
– Jolies Heij