Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
Bal van hemelbestormers
Zonder dat er naar handen wordt gedongen maar aan lippen
gehangen. De zomertuin vol mimicrys van libellen die orchideeën
imiteren. Hij gaat ervoor zitten met zijn notitieblok, schept poëzie
uit de zweefvlieg die voor hemelbestormer oefent. Verderop worden
wortels ontbloot en gekreukte verledens gememoreerd. Opa reisde
in de hoefslag van Habsburg in marcherende Radetzkypas van
kazerne naar kazerne. Voorouders van het grote leed en het
kleine verhalen voer voor gouddelvers en schatgravers.
Hij zegt het met artisjokken, want de roos is ziek en de liefde
van de vrouw gaat door de verbeelding. Muurbloempjes worden
gekoesterd, er is spraakwater voor de taalvaardigen. Geheimen
blijven intact, de hiërogliefen van de ziel moeilijk te kraken.
Waar moet je met je bedelliefde heen? De muze waakt over
overvloed, beperking is een gave. Wie hoog valt wordt diep
begraven. We drinken de kelk leeg, leggen de sterrenmantel af,
gaan over tot de orde van de dag. Hopend dat de muze wenkt.
– Jolies Heij