Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
serenade
er zijn van die dingen die ik mijzelf toevertrouw
die ik toesta mooi te zijn in hun verrotte eenvoud
er was dat kattenlijk op het asfalt
je noemde me morbide toen ik een foto nam
van jou en je verlopen grijns
ik heb altijd van de herfst gehouden, zei ik
van het paddestoelenrood en hoedjes van papier
daar kun je een serenade van vouwen
hoe je met me opliep naar amsterdam centraal
om me als een windscherm voor de elementen af te dekken
terwijl de regen tot kussen op onze lippen kletterde
ik droop van nijd, jij van hulpeloosheid
als durfde je mij niet aan te raken
met een sluimerend hallo in doorwaakte nachten
maar in het afscheid was je niet te overtreffen
je was mooi toen je nog glimlachte
– Jolies Heij