ik stel me je voor
ik stel me je voor liggend
de kamer strak om je heen getrokken
je ogen vol ontij en nacht
ik stel me je voor lachend
je mondhoeken tasten zich een weg
uit de streep van je lippen
ik stel me je voor sprekend, hoe je zou zeggen
hoe zwaar dit licht is en roepen
kijk uit, een herinnering vlak achter je!
ik stel me voor dat ik me zou omdraaien
de ruimte zou zien waarin oude beelden
elkaar vasthouden en verkleven
en dat dan de zon
mijn rug zou verwarmen
aarzelend bijna
Utrecht – Jaap Lemereis (52 jaar), lid van de Vier van Vrijdag. Hij schrijft sinds zijn jongste jeugd gedichten. Tegenwoordig schrijft hij ook vaak korte verhalen. Daarnaast is hij vader van vier kinderen, die deels alweer het huis uit zijn. Hij loopt af en toe een eindje hard, spreekt graag af met vrienden en houdt zich bezig met filosofie. “Tussendoor heb ik een baan.”
–
ik stel me je voor
–
ik stel me je voor liggend
de kamer strak om je heen getrokken
je ogen vol ontij en nacht
–
ik stel me je voor lachend
je mondhoeken tasten zich een weg
uit de streep van je lippen
–
ik stel me je voor sprekend, hoe je zou zeggen
hoe zwaar dit licht is en roepen
kijk uit, een herinnering vlak achter je!
–
ik stel me voor dat ik me zou omdraaien
de ruimte zou zien waarin oude beelden
elkaar vasthouden en verkleven
–
en dat dan de zon
mijn rug zou verwarmen
–
aarzelend bijna
–
– Jaap Lemereis