Gent – Erika De Stercke, lid van De Vier van Vrijdag, schrijft gedichten naar aanleiding van gesprekjes die zij opvangt in de trein, meldingen van vrienden. “Een gedachte of één woord kan bij mij blijven hangen en een eigen leven leiden. Ze laten mij niet los, de woorden. Mijn rugzak zit steeds vol met papiertjes en en allerlei info. Aan inspiratie geen gebrek.” Regelmatig gaat zij naar Nederland voor literaire activiteiten. Ook in Vlaanderen doet zij mee met poëzie-optredens.
Tijd
Onze huid warmt op
in bochten
van overvloed.
Jij
die lussen van begeerte streelt,
ik
met weinig woorden
een behaard wezen.
De hemel slingert
ons zweet
naar een vangnet
van vergissingen.
In een kronkeling van
kreten
snakt de torenklok
naar haar einde.
– Erika De Stercke