Utrecht – Erika De Stercke, lid van De Vier van Vrijdag, schrijft gedichten naar aanleiding van gesprekjes die zij opvangt in de trein, meldingen van vrienden. “Een gedachte of één woord kan bij mij blijven hangen en een eigen leven leiden. Ze laten mij niet los, de woorden. Mijn rugzak zit steeds vol met papiertjes en en allerlei info. Aan inspiratie geen gebrek.” Regelmatig gaat zij naar Nederland voor literaire activiteiten. Ook in Vlaanderen doet zij mee met poëzie-optredens.
Lepidoptera
Van rupsen naar poppen die
vlinders worden, zoeken ze
kelken op.
Fragiel, met nerven getekende
vleugels, als schutblad in stippen
die de blik van rovers verstoren.
Koninklijke gasten in een schittering
van een niet te evenaren pracht.
Leven ze een paar weken of slechts
één dag, kwik onder de zon.
Ik fladder mee.
– Erika De Stercke