Slaaplied
————
Onder deze boom, heel voorzichtig vouw
ik onze dromen en leg ze op jouw huid.
Zelfs bij de sterkste windvlagen weet ik
dat jij, ook al ben je door het dolle heen,
ze eeuwig bijhoudt.
We giechelen naar de verveling die uit
nieuwsgierigheid komt kijken en blazen
haar, zonder aarzeling achteruit.
Op het ritme van ruis tussen de takken
vertellen we geheimen aan de steeltjes
van een slak, even verloren in het gras.
Met onze vingers volgen we de vlucht van
wespen naar een goed gevulde stroopval,
opgehangen aan meerdere takken.
Iets verder fluiten merels een sterrensymfonie.
Utrecht – Erika De Stercke, lid van De Vier van Vrijdag, schrijft gedichten naar aanleiding van gesprekjes die zij opvangt in de trein, meldingen van vrienden. “Een gedachte of één woord kan bij mij blijven hangen en een eigen leven leiden. Ze laten mij niet los, de woorden. Mijn rugzak zit steeds vol met papiertjes en en allerlei info. Aan inspiratie geen gebrek.” Regelmatig gaat zij naar Nederland voor literaire activiteiten. Ook in Vlaanderen doet zij mee met poëzie-optredens.
–
Slaaplied
–
Onder deze boom, heel voorzichtig vouw
ik onze dromen en leg ze op jouw huid.
–
Zelfs bij de sterkste windvlagen weet ik
dat jij, ook al ben je door het dolle heen,
ze eeuwig bijhoudt.
–
We giechelen naar de verveling die uit
nieuwsgierigheid komt kijken en blazen
haar, zonder aarzeling achteruit.
–
Op het ritme van ruis tussen de takken
vertellen we geheimen aan de steeltjes
van een slak, even verloren in het gras.
–
Met onze vingers volgen we de vlucht van
wespen naar een goed gevulde stroopval,
opgehangen aan meerdere takken.
–
Iets verder fluiten merels een sterrensymfonie.
–
– Erika De Stercke