Een horizon, ruim aan tijd, voor even
of iets langer, zonder te zoeken, het
ligt tussen de schelpen als een draad
voor het leven.
Op deze plek kijken de ramen mee naar
een toekomst, de zee is nooit ver weg.
Een gestrande reiziger met flessen vol
verhalen, avonturen in de haren rust uit
en zijn vrijheid ligt op een verweerde
bank van verdwenen liefdes.
Hier blijven.
Utrecht – Erika De Stercke, lid van De Vier van Vrijdag, schrijft gedichten naar aanleiding van gesprekjes die zij opvangt in de trein, meldingen van vrienden. “Een gedachte of één woord kan bij mij blijven hangen en een eigen leven leiden. Ze laten mij niet los, de woorden. Mijn rugzak zit steeds vol met papiertjes en en allerlei info. Aan inspiratie geen gebrek.” Regelmatig gaat zij naar Nederland voor literaire activiteiten. Ook in Vlaanderen doet zij mee met poëzie-optredens.
–
Strandbank
–
Een horizon, ruim aan tijd, voor even
of iets langer, zonder te zoeken, het
ligt tussen de schelpen als een draad
voor het leven.
–
Op deze plek kijken de ramen mee naar
een toekomst, de zee is nooit ver weg.
–
Een gestrande reiziger met flessen vol
verhalen, avonturen in de haren rust uit
en zijn vrijheid ligt op een verweerde
bank van verdwenen liefdes.
–
Hier blijven.
–
– Erika De Stercke