De Vier van Vrijdag: Ali Şerik

Ali Şerik.

Mijn naam is Ali Şerik. Mijn werk is onder andere te vinden in Dichter van Plint, in de verzamelbundel Heimwee Naar Huiswerk van uitgeverij Rainbow, in de verzamelbundel Met stip samengesteld voor Jos van Hest en in het kinder-en jeugdboek Lachen, Gieren, Brullen van uitgeverij Ploegsma. Daarnaast heb ik twee keer een epos gepubliceerd: Land van Weemoed en De Zachte Veren van de Tijd.

TOEN KWAMEN DE KINDEREN    
 
Maar toen kwamen de kinderen tevoorschijn
          besmeurd met tranen
                     van bloed van de aarde.
Onze planeet hun toevertrouwd door voorouders,
          langzaam stervend
                     als een schildpad verstrikt in een net.
Nu druppelt het zweet van de welvaart op kindergezichten,
           zweet uit de volgevreten lichamen
           van wolkenkrabbers.
 
Maar toen kwamen de kinderen tevoorschijn.
Ze hebben de schepping aangeraakt,
          de spiegel van goed en kwaad vastgehouden,
          door de kosmos gelopen op hun kleine voeten,
          vlekken gezien op gezichten van mooie woorden,
                      lege weiden op smaakvolle stropdassen.
 
Maar toen kwamen de kinderen tevoorschijn.
Ze hebben de consumptiemaatschappij gezien
          die in plasticzakken
          de oceaan naar hun volle huizen droeg.
Hoe volwassenen onder hun armen
          oerbossen wegsjouwen voor bonussen.
Zich op feesten hongerig voortplanten.
Hoe ze hotelkamers in en uitlopen
                        om te vreten en te zuipen.
Rijkdom gezien,
                        hoe die zijn armoede achterliet.
 
Maar toen kwamen de kinderen tevoorschijn.
Vele mannen en vrouwen bleven het oude lied zingen,
             wachtend tot de inkt het papier zou drogen
             of keken weg,
             telden alleen hun oude dag.
De tranen van de aarde zijn onzichtbaar en geurloos
             maar het bloed onder de littekens
             toont zich als we durven te kijken.
Zoals een enkele ziekte die uit de verte opduikt
             ons omvat als de huls van een kogel
                         en een krater van eenzaamheid slaat.

- Ali Şerik