Mijn naam is Ali Şerik. Mijn werk is onder andere te vinden in Dichter van Plint, in de verzamelbundel Heimwee Naar Huiswerk van uitgeverij Rainbow, in de verzamelbundel Met stip samengesteld voor Jos van Hest en in het kinder-en jeugdboek Lachen, Gieren, Brullen van uitgeverij Ploegsma. Daarnaast heb ik twee keer een epos gepubliceerd: Land van Weemoed en De Zachte Veren van de Tijd.
straten
Waarom de straten niet langer rivieren zijn
Rosa Alice Branco
mijn geliefde, de straten zijn nog steeds rivieren.
kijk hoe het bloed van vrede
tussen de huizen wordt weggespoeld.
het zijn geen planken die op het water drijven
het zijn onze schoenen
die wij op het podium hebben gegooid.
hoe vaak komen wij ’s avonds niet thuis
als afgedankte proefdieren
de krantenknipsels waren de stembiljetten
die wij uitbrachten.
wij dachten, nu komt de verandering
maar alles bleef bij het oude.
de straten hebben nog steeds hun bedding
alleen wij zijn veranderd.
wij zijn regen geworden.
wij hebben geen rioolputten meer om in weg te stromen
daarom verbranden kinderen
de lichamen van hun oude ouders.
ze kijken voor het laatst in hun gezicht
wanneer ze de as uitstrooien.
de straten zijn nog steeds rivieren.
kijk hoe kletsnat iemand naar binnen gaat.
kinderen tekenen kaaimannen op de muren.
bij ons in de straat is iemand verdronken
het duurde dagen
voor de duikers haar vonden.
toen ze haar op de stoep legden
ontkende iedereen haar te kennen
anders waren wij te laat voor het gebed.
– Ali Şerik