Adonai Echad!

Adonai Echad!

Door Rabbijn Navah-Tehila

Er was eens een man die dacht dat hij heel veel van God hield, precies zoals geschreven staat, met heel zijn hart en met heel zijn ziel. Hij at glad kosher, deed behoorlijk veel mitzvot, rustte op de shabbat, studeerde dagelijks Torah, en had zelfs een altaar gebouwd in zijn achtertuin om af en toe offers te brengen, het beste van de beste. De man was heel gelukkig, denkend dat God gelukkig was en ook van hem hield want hij deed toch alles wat van hem werd geëist. In feite wist hij helemaal niet wat liefde is. Hij wist ook niet dat God helemaal niet gelukkig was. God was miserabel. Hij riep de engelen bijeen om hun advies te vragen: “Hoe kunnen wij van hier boven aan deze man duidelijk maken dat ik, God, niet iets en niet iemand ben, wat ik ben is wat tussen mensen gebeurt daar beneden op aarde. Daar kunnen zij mij vinden”. De engelen dachten dat het het beste zou zijn om een van hen naar de man toe te sturen in een droom, om hem een boodschap door te geven. Maar niemand van de engelen zin had naar de aarde te dalen, want zij zagen al de ellende daar beneden, en hierboven bij God was het zo rustig – zo dachten zij. God zei:

“Jullie lieve engelen, jullie vergissen je. Zolang het daar op aarde gaat het zoals het nu gaat, kan ik hierboven ook geen rust hebben. Deze man is niet alleen in zijn onzinnige doen, er zijn er meer, veel meer, heel veel meer mensen over de hele wereld, die denken en doen zoals hij. Jullie moeten naar onze opbergruimte gaan en de hele voorraad liefde meenemen. Vlieg naar de aarde, en verspreid het overal, speciaal in de harten van de mensen. Oh ja, vergeet ook niet al de sleutels mee te nemen, de sleutels van het hart. Want het hart van ieder mens heeft een sleutel. Maar soms gebruiken ze die een hele tijd niet en dan raken zij hun eigen sleutel ergens kwijt. En dan blijft hun hart dicht. Dan doen zij kleine en grote misdaden in mijn naam, en weten zij niet meer wie en wat ik ben. En zij maar denken dat ik daar blij mee zou zijn. Lieve engelen, haast je alsjeblieft, want wanneer de mensen liefde zullen voelen, zullen ze ook begrijpen dat ik, God, liefde ben, en dat dit het geheim van Adonai Echad is. De mensen zijn een met mij, zoals ik, God, ben een met hen: God is EEN.

Er was eens een man die dacht dat hij heel veel van God hield, precies zoals geschreven staat, met heel zijn hart en met heel zijn ziel. Hij at glad kosher, deed behoorlijk veel mitzvot, rustte op de shabbat, studeerde dagelijks de Torah, en had zelfs een altaar gebouwd in zijn achtertuin om af en toe offers te brengen. Het beste van het beste.

De man was heel gelukkig, denkend dat God gelukkig was en ook van hem hield, want hij deed toch alles wat van hem werd geëist.

In feite wist hij helemaal niet wat liefde is.

Hij wist ook niet dat God helemaal niet gelukkig was. God was miserabel. Hij riep de engelen bijeen om hun advies te vragen: “Hoe kunnen wij van hier boven aan deze man duidelijk maken dat ik, God, niet iets en niet iemand ben. Wat ik ben is wat tussen mensen gebeurt daar beneden op aarde. Daar kunnen zij mij vinden.”

De engelen dachten dat het het beste zou zijn om een van hen naar de man toe te sturen in een droom, om hem een boodschap door te geven. Maar niemand van de engelen had zin om naar de aarde te dalen, want zij zagen alle ellende daar beneden, en hierboven bij God was het zo rustig – zo dachten zij.

God zei: “Jullie lieve engelen, jullie vergissen je. Zolang het daar op aarde gaat het zoals het nu gaat, kan ik hierboven ook geen rust hebben. Deze man is niet alleen in zijn onzinnige doen, er zijn er meer, veel meer, heel veel meer mensen over de hele wereld, die denken en doen zoals hij. Jullie moeten naar onze opbergruimte gaan en de hele voorraad liefde meenemen. Vlieg naar de aarde, en verspreid het overal, speciaal in de harten van de mensen. Oh ja, vergeet ook niet alle sleutels mee te nemen, de sleutels van het hart. Want het hart van ieder mens heeft een sleutel. Maar soms gebruiken ze die een hele tijd niet en dan raken zij hun eigen sleutel ergens kwijt. En dan blijft hun hart dicht. Dan doen zij kleine en grote misdaden in mijn naam, en weten zij niet meer wie en wat ik ben. En zij maar denken dat ik daar blij mee zou zijn. Lieve engelen, haast je alsjeblieft, want wanneer de mensen liefde zullen voelen, zullen ze ook begrijpen dat ik, God, liefde ben, en dat dit het geheim van Adonai Echad is. De mensen zijn een met mij, zoals ik, God, een ben met hen: God is EEN.”