Utrecht – Jaap Lemereis (52 jaar), lid van de Vier van Vrijdag. Hij schrijft sinds zijn jongste jeugd gedichten. Tegenwoordig schrijft hij ook vaak korte verhalen. Daarnaast is hij vader van vier kinderen, die deels alweer het huis uit zijn. Hij loopt af en toe een eindje hard, spreekt graag af met vrienden en houdt zich bezig met filosofie. “Tussendoor heb ik een baan.”
De Spoetnikkijker
Hij staat al jaren in het Utrechtse Zocherplantsoen
een man in lange jas, naast hem zijn kleine hond
vlakbij de sterrenwacht, één brok burgerlijk fatsoen
en speurt de hemel af, het beest de grond
Kijken naar de spoetnik, dat is zijn functie op die plek
Bewaakt hij zo de stad, om haar te behoeden
voor een onheil dat geen mens nog kan bevroeden?
Of is het alleen gewoonte? Of misschien een stijve nek?
Want die spoetnik verbrandde in de dampkring, lang geleden
het hondje dat erin zat, was daarvoor al overleden
Zijn soortgenootje voelt dat nog, zie zijn gekwelde snoet
maar zijn baasje blijft maar turen, hij zal en moet
in iets blijven geloven, techniek of voortuitgang misschien
ach, als je maar lang genoeg blijft kijken, dan ga je het vast zien
– Jaap Lemereis
Afgelopen zondag won Jaap Lemereis de eerste prijs bij het festival Utrecht over Utrecht met een ander gedicht over datzelfde beeld. Bovenstaand sonnet is als het ware de voorloper van het gedicht dat- in meer vrije vorm- uiteindelijk de prijs kreeg.