Thierry Deleu brengt cerebrale poëzie in nieuwe bundel ‘Chaos’

Thierry Deleu publiceert nieuwe bundel cerebrale poëzie in ‘Chaos’
Oostduinkerke – Oostduinkerkenaar Thierry Deleu bundelde in een nieuw netbook bij De Geletterde Mens 22 gedichten over Chaos.
Kritiek lovend: “Poëzie in complete chaos. Zo vernuftig en verfijnd dat wij de indruk hebben dat we meesterlijk gewapend een ideale wereld tegemoet kunnen treden” (Gierik/NVT, 29ste jaargang, nr. 112)
Een ongewone bundel voor een dichter die vooral lyrische poëzie schrijft. In Chaos gebruikt hij de taal van de ratio, de beredenering. Chaos bevat een boodschap, een filosofie. Het zijn alle cerebrale gedichten.
Cerebraliteit in poëzie is niet gebruikelijk, zelden doet een dichter beroep op de gedachte in plaats van op het gevoel, op het verstand in plaats van op het hart, op de rede in plaats van op de emotie.
Deze gedichten zijn geschreven op cerebraliteit, maar toch is het gevoel nog altijd een grote factor. De dichter schakelt op generlei wijze het bestaan van een oer-instinctieve zinnelijke passie uit.
10
’s Nachts word ik verscheurd, keer terug
naar de dag, kruip onder mijn bed, bid,
tot de kleine wezens verdwijnen,
dit is leven boven het maaiveld
van verbeelding en angst, metafoor
van idee-jagen, dit is eten
en drinken, kunst die neerdaalt uit de
hemel het gebied waar platonisme
schittert en straalt. Zei Plato niet dat
het Goede het Ware was en dat
beide Mooi zijn? Ik voel de kracht tot
in mijn botten, chaos is opslagplaats
van schoonheid, geen wanorde te bespeuren,
geen tijd en ruimte, orde op
ingebedde verwarring. Ik voel
de kracht in mijn letterlijke droom.
De gedichten hebben een grote woorddichtheid, geen abstract gewauwel maar ze zeggen keihard waar het op aan komt. Het is een nieuw facet van zijn veelomvattende ‘poëzie’. Hij dicht over chaos, maar zijn gedichten zijn niet chaotisch. De dichter beweegt zich tussen hemel en aarde en in deze positie wordt hij geïnspireerd door de chaos. De chaos die hij ophemelt als bron van zijn verbeelding, vertaalt hij in een vormvaste structuur.  In deze en vorige gedichten, hoe groot de ratio of de emotie ook is, verpakt hij zijn boodschap met zorg voor presentatie.
Hij beweegt zich tussen hemel en aarde, de chaos die hij daar ontmoet, inspireert hem en het verbeelde giet hij in een leesvriendelijke vorm.
Zijn boodschap wordt duidelijk verwoord, geargumenteerd, becommentarieerd.
In deze bijzondere bundel poneert de dichter enkele rationele bedenkingen, die hij echter aanbrengt via vergelijkingen en metafoor. Het verstand zoekt zijn weg in de verbeelding. Of hoe de verbeelding nooit lang kan worden opgesloten.
Deleu schrijft met deze bundel niet alleen zijn overtuiging uit: Afgod Patriarch verbant chaos/hij wil wet en orde, zijn visie/doodt leven vergalt liefde, schuw/onderdrukking, ingekapseld in/leugen en regel, maar ook zijn poëtisch testament:
Ik ben kosmisch geladen
androgeen voel creatieve
spanning tussen hemel en aarde.
(Uit: 1)
De dichter wettelijke erfgenaam
van goddelijke verbeeldingskracht
(Uit: 7)
Met deze bundel bewijst Deleu zijn veelzijdig dichterschap; hij beheerst elk genre; hij is slaaf van zijn verbeelding en meester over zijn knechtschap. Hij is dichter en
kosmisch geladen/androgeen voel creatieve/spanning, wettelijke erfgenaam/van goddelijke verbeeldingskracht, hij kan nooit op dieet, ik verschuif ik verkies chaos/boven orde raadsels boven/dogma ik creëer dieptezicht, De dichter verzandt in orde/wordt alchemist magiër bron/van tegenstellingen warhoofd/spaart bliksem op in gapende/leegte, hij waant zich god in ‘t/diepste van zijn galmen en geuren.
De bundel  Chaos wordt (nog) niet in boekvorm uitgegeven, maar kan wel verkregen worden door hier te klikken
<http://www.knightsrazor.be/xDocs/chaos.pdf> .
Dit is de zesde bundel die Deleu zijn vele lezers zomaar aanbiedt. Amor vincit omnia (2007) was de eerste, daarna volgden Bourgondische suite (2009), Helvetiaanse verzen (2009) en Wulpen, in nevel van tijd (2010), Eb en vloed (2010).
Thierry Deleu wil in zijn laatste bundel met ratio dichten, maar de passie spat er vanaf.
Thierry Deleu wil in zijn laatste bundel met ratio dichten, maar de passie spat er vanaf.

Oostduinkerke – Oostduinkerkenaar Thierry Deleu bundelde in een nieuw netbook bij De Geletterde Mens 22 gedichten over Chaos.

Een ongewone bundel voor een dichter die vooral lyrische poëzie schrijft. In Chaos gebruikt hij de taal van de ratio, de beredenering. Chaos bevat een boodschap, een filosofie. Het zijn alle cerebrale gedichten.
Cerebraliteit in poëzie is niet gebruikelijk, zelden doet een dichter beroep op de gedachte in plaats van op het gevoel, op het verstand in plaats van op het hart, op de rede in plaats van op de emotie.
Deze gedichten zijn geschreven op cerebraliteit, maar toch is het gevoel nog altijd een grote factor. De dichter schakelt op generlei wijze het bestaan van een oer-instinctieve zinnelijke passie uit.
’s Nachts word ik verscheurd, keer terug
naar de dag, kruip onder mijn bed, bid,
tot de kleine wezens verdwijnen,
dit is leven boven het maaiveld
van verbeelding en angst, metafoor
van idee-jagen, dit is eten
en drinken, kunst die neerdaalt uit de
hemel het gebied waar platonisme
schittert en straalt. Zei Plato niet dat
het Goede het Ware was en dat
beide Mooi zijn? Ik voel de kracht tot
in mijn botten, chaos is opslagplaats
van schoonheid, geen wanorde te bespeuren,
geen tijd en ruimte, orde op
ingebedde verwarring. Ik voel
de kracht in mijn letterlijke droom.
(Uit: 10)
De gedichten hebben een grote woorddichtheid, geen abstract gewauwel maar ze zeggen keihard waar het op aan komt. Het is een nieuw facet van zijn veelomvattende ‘poëzie’. Hij dicht over chaos, maar zijn gedichten zijn niet chaotisch. De dichter beweegt zich tussen hemel en aarde en in deze positie wordt hij geïnspireerd door de chaos. De chaos die hij ophemelt als bron van zijn verbeelding, vertaalt hij in een vormvaste structuur.  In deze en vorige gedichten, hoe groot de ratio of de emotie ook is, verpakt hij zijn boodschap met zorg voor presentatie.
Hij beweegt zich tussen hemel en aarde, de chaos die hij daar ontmoet, inspireert hem en het verbeelde giet hij in een leesvriendelijke vorm.
Zijn boodschap wordt duidelijk verwoord, geargumenteerd, becommentarieerd.
In deze bijzondere bundel poneert de dichter enkele rationele bedenkingen, die hij echter aanbrengt via vergelijkingen en metafoor. Het verstand zoekt zijn weg in de verbeelding. Of hoe de verbeelding nooit lang kan worden opgesloten.
Deleu schrijft met deze bundel niet alleen zijn overtuiging uit: Afgod Patriarch verbant chaos/hij wil wet en orde, zijn visie/doodt leven vergalt liefde, schuw/onderdrukking, ingekapseld in/leugen en regel, maar ook zijn poëtisch testament:
Ik ben kosmisch geladen
androgeen voel creatieve
spanning tussen hemel en aarde.
(Uit: 1)
De dichter wettelijke erfgenaam
van goddelijke verbeeldingskracht
(Uit: 7)
Met deze bundel bewijst Deleu zijn veelzijdig dichterschap; hij beheerst elk genre; hij is slaaf van zijn verbeelding en meester over zijn knechtschap. Hij is dichter en kosmisch geladen/androgeen voel creatieve/spanning, wettelijke erfgenaam/van goddelijke verbeeldingskracht, hij kan nooit op dieet, ik verschuif ik verkies chaos/boven orde raadsels boven/dogma ik creëer dieptezicht, De dichter verzandt in orde/wordt alchemist magiër bron/van tegenstellingen warhoofd/spaart bliksem op in gapende/leegte, hij waant zich god in ‘t/diepste van zijn galmen en geuren.
De bundel  Chaos wordt (nog) niet in boekvorm uitgegeven, maar kan wel verkregen worden door te klikken op de site van de Knights of the RazorBlades.
Dit is de zesde bundel die Deleu zijn vele lezers zomaar aanbiedt. Amor vincit omnia (2007) was de eerste, daarna volgden Bourgondische suite (2009), Helvetiaanse verzen (2009) en Wulpen, in nevel van tijd (2010), Eb en vloed (2010).