De vrijdag volgens Ali Şerik

Oude wekkers
De deur werd geforceerd
een ondraaglijke lucht druppelde de straat op
of men de darmen van de dood had open gelegd
mannen liepen de lege hal binnen
keken in een keuken zonder kasten
daarna openden ze in de kamer een deur
zo’n deur die wij elke dag openen
om van daaruit naar de tuin te kijken
Maar deze tuin was verwaarloosd, verwilderd
vol gesneeuwd met hebzucht en woede
toen verlieten de mannen de lege vertrekken
en liepen de trap op naar boven
de afschuwelijke geur werd nog zwaarder
het gezoem van grote zwarte vliegen
was hoorbaar als een zwerm bijen
boven in een slaapkamer lag een dikke man
Op een leeftijd, waar de traagheid zijn mantel afdoet
lag hij naakt op de vloer op zijn rug
was al dagen zielloos
de misselijke stank van rottend vlees
had vraatzuchtige maden tot leven geroepen
naast het opgezwollen lichaam
op de betonnen vloer stond een grote koffer
toen de koffer open werd gemaakt
Beek hij vol te zitten met oude wekkers
oude wekkers die opgewonden waren door de hebzucht
nu kon je hun getik horen
als het gekraak van ijs tijdens het draaien van de aarde om zijn as
op de muren had de dode man
foto’s geplakt van zijn vrienden, vijanden, familieleden
die zijn dood mochten aanschouwen met hun lust
buiten scheen de zon ijdel, opgewekt en war
Ali Şerik. Foto: Hans Erkelens
Ali Şerik. Foto: Hans Erkelens
Utrecht – Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije. Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. Doorbloeiend Heimwee is zijn laatste Nederlandstalige bundel.
Oude wekkers
De deur werd geforceerd
een ondraaglijke lucht druppelde de straat op
of men de darmen van de dood had open gelegd
mannen liepen de lege hal binnen
keken in een keuken zonder kasten
daarna openden ze in de kamer een deur
zo’n deur die wij elke dag openen
om van daaruit naar de tuin te kijken
Maar deze tuin was verwaarloosd, verwilderd
vol gesneeuwd met hebzucht en woede
toen verlieten de mannen de lege vertrekken
en liepen de trap op naar boven
de afschuwelijke geur werd nog zwaarder
het gezoem van grote zwarte vliegen
was hoorbaar als een zwerm bijen
boven in een slaapkamer lag een dikke man
Op een leeftijd, waar de traagheid zijn mantel afdoet
lag hij naakt op de vloer op zijn rug
was al dagen zielloos
de misselijke stank van rottend vlees
had vraatzuchtige maden tot leven geroepen
naast het opgezwollen lichaam
op de betonnen vloer stond een grote koffer
toen de koffer open werd gemaakt
Bleek hij vol te zitten met oude wekkers
oude wekkers die opgewonden waren door de hebzucht
nu kon je hun getik horen
als het gekraak van ijs tijdens het draaien van de aarde om zijn as
op de muren had de dode man
foto’s geplakt van zijn vrienden, vijanden, familieleden
die zijn dood mochten aanschouwen met hun lust
buiten scheen de zon ijdel, opgewekt en warm
– De vrijdag volgens Ali Şerik