In het stembureau
Voor het stembureau sta ik in de rij
wachtend op mijn beurt om mijn stem uit te brengen
er is een dagelijkse beheersing van gezag aanwezig
op mijn gezicht een melancholieke lach
als het zo ver is haal ik mijn stemkaart
te voorschijn en geef die aan de Koe
dan vraagt zij of ik mij wil legitimeren
zij zit op een kruk, met haar voorpoten
leunend op de zwarte tafel, met haar staart
jaagt zij huisvliegen weg
Zij schuift de kaart naar het Schaap
dat op haar beurt mijn gegevens controleert
het Schaap stinkt als een schaap
op haar vacht zit een groene vleesvlieg
naast het Schaap bevindt zich de Ezel
zo’n ezel die zijn poot twee keer aan dezelfde steen stoot
van hem krijg ik het stembiljet en een rood potlood
ik loop naar het stemhokje, duw het gordijn opzij
een partijkeuze heb ik nog steeds niet
probeer me de beloftes van de kandidaten te herinneren
Dan vliegt een dikke mug het stemhok in
draait rondjes boven mijn kop, ineens landt hij
op het biljet, daar sla ik de mug plat, een rode vlek
op de plek waar ik rood kan inkleuren
stap uit het stemhokje, vouw het stembiljet
gooi het in de stembus
waar het Paard toeziet of er geen fraude geschiedt
als ik het stembureau verlaat
staat er nog een lange rij stemvee
knorrend ga ik naar de kroeg
Amersfoort – Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije. Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. Doorbloeiend Heimwee is zijn laatste Nederlandstalige bundel.
–
–
In het stembureau
–
Voor het stembureau sta ik in de rij
wachtend op mijn beurt om mijn stem uit te brengen
er is een dagelijkse beheersing van gezag aanwezig
op mijn gezicht een melancholieke lach
als het zo ver is haal ik mijn stemkaart
te voorschijn en geef die aan de Koe
dan vraagt zij of ik mij wil legitimeren
zij zit op een kruk, met haar voorpoten
leunend op de zwarte tafel, met haar staart
jaagt zij huisvliegen weg
–
Zij schuift de kaart naar het Schaap
dat op haar beurt mijn gegevens controleert
het Schaap stinkt als een schaap
op haar vacht zit een groene vleesvlieg
naast het Schaap bevindt zich de Ezel
zo’n ezel die zijn poot twee keer aan dezelfde steen stoot
van hem krijg ik het stembiljet en een rood potlood
ik loop naar het stemhokje, duw het gordijn opzij
een partijkeuze heb ik nog steeds niet
probeer me de beloftes van de kandidaten te herinneren
–
Dan vliegt een dikke mug het stemhok in
draait rondjes boven mijn kop, ineens landt hij
op het biljet, daar sla ik de mug plat, een rode vlek
op de plek waar ik rood kan inkleuren
stap uit het stemhokje, vouw het stembiljet
gooi het in de stembus
waar het Paard toeziet of er geen fraude geschiedt
als ik het stembureau verlaat
staat er nog een lange rij stemvee
knorrend ga ik naar de kroeg
–
– Ali Şerik
geweldig Ali!!! heerlijk