Gent – Erika De Stercke, lid van De Vier van Vrijdag, schrijft gedichten naar aanleiding van gesprekjes die zij opvangt in de trein, meldingen van vrienden. “Een gedachte of één woord kan bij mij blijven hangen en een eigen leven leiden. Ze laten mij niet los, de woorden. Mijn rugzak zit steeds vol met papiertjes en en allerlei info. Aan inspiratie geen gebrek.” Regelmatig gaat zij naar Nederland voor literaire activiteiten. Ook in Vlaanderen doet zij mee met poëzie-optredens.
Mag het even
Geen tijd voor een babbel.
De klok volgt haar ritme en
de telefoon belt maar door.
Koffiepauze.
Een voormiddag met vragen.
Antwoorden worden netjes
geformuleerd. Herhaald,
indien nodig.
Middagpauze.
Eén van boterhammen en soep.
Ogen kijken naar het uurwerk.
Dossiers met post dringen zich
op. Het lukt, voor een paar toch.
Elke dag wacht de trein. Hij sluit
zijn deuren op tijd.
Ik haal het net na een spurt.
Oef. Adempauze.
– Erika De Stercke