Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.
Midzomer met feromonen en zwanen
De zomeravond ligt op de gracht en opent
geurende lelies met een te veel aan feromonen.
Het heelal zingt, de maan een vol rond en
kinderlijk blij gezicht. Avonden als deze
worden met een kinderhand gevuld en zijn
een te kleine inscheepruimte voor het hart.
Ik dicht over de dingen die juist niet goed
gaan, zegt hij en verwijst naar de zelfmoordbrief
van kroonprins Rudolf die de liefde mee onder
de grond nam. Er was een geliefde om wie ik
twee jaar rouwde vanwege een vermoeden
van diepe wateren tot ik ontdekte dat hij
flatscreen was. Er zijn mannen die beweren
nog nooit verliefd te zijn geweest, wat hetzelfde
is als nuchter blijven op je huwelijksfeest en als
verliefd bijt met houden van, als liefde en haat
yin en jang waarom wijd je me dan en zindert
de kosmos tussen ons onder jouw vallende hand?
Ik strand aan jou man zonder zelfkant en maak
liever de nacht tot zwierig eindeloos zwanengezang.
– Jolies Heij