Eilanderbalg
Nog meanderen geulen
langs dit wandelend land
volgens voortdurende getijden
ben ik gevaren
op gegist bestek al
je bochten volgend
op dit eiland geland
schip aan de grond
anker veruit, ben ik
gedoemd voor de nacht
wind huilt door het want
golven in gestage rijen
komen ruisend en brandend
naast mijn schip tot rust
het duister gevallen
slechts een vuurtoren wenkt
naar deze plek zonder mensen
alleen mijn kajuit is verlicht
Utrecht – Peter Schotman, lid van de Vier van Vrijdag, is 20 jaar geleden begonnen met het schrijven van gedichten. Die weerspiegelen zijn zoektocht naar diepte en verlangens van het leven en de emoties daarbij. Als metaforen dienen reizen als zeiler over zee, over land en in zijn herinnering. Zijn gedichten werden gepubliceerd in de tijdschriften Taalpodium en Concept en door hen uitgegeven verzamelbundels. In 2011 is zijn debuutbundel ‘Op windveren van verlangen’ verschenen, uitgegeven door Kleinood & Grootzeer. Volgende keer: Erika De Stercke.
–
Eilanderbalg
–
Nog meanderen geulen
langs dit wandelend land
volgens voortdurende getijden
–
ben ik gevaren
op gegist bestek al
je bochten volgend
–
op dit eiland geland
schip aan de grond
anker veruit, ben ik
–
gedoemd voor de nacht
wind huilt door het want
golven in gestage rijen
–
komen ruisend en brandend
naast mijn schip tot rust
het duister gevallen
–
slechts een vuurtoren wenkt
naar deze plek zonder mensen
alleen mijn kajuit is verlicht
–
– Peter Schotman